پروسهی ساخت ماندالاهای شنی تبتی چیزی فراتر از یک هنر است؛ یک مراقبه ی زنده است..
راهبان ، روزها و ساعتها وقت میگذارند؛ دانه به دانه شنهای رنگی را میچینند و طرحی مقدس میسازند..
هر خط، هر منحنی، و هر رنگ با نیت و حضور کامل قرار میگیرد..
این ساختن آهسته، تمرین صبر، تمرکز و حضور در لحظه است..
اما بخش مهمتر ماجرا لحظهایست که ماندالا کامل میشود..
درست همان جایی که انتظار داری آن را حفظ کنند، قاب بگیرند، یا برای همیشه نگه دارند ، راهبان با آرامش شروع میکنند به پاک کردنش! انگار نه انگار که روزها برایش زحمت کشیدهاند...
این عملِ نابودیِ آگاهانه یک پیام عمیق دارد:
هیچچیز در این جهان ماندگار نیست؛
زیبایی هم میرا و موقتی ست..
هنر هم جاودان نیست ..
حضور یک انسان هم در این دنیا ، گذراست ..
با از بین بردن ماندالا، آنها تمرین میکنند که دل به هیچ شکل و نتیجهای نبندند؛
@page_khalaghiat