مدت‌ها پیش تصمیم گرفتم دیگر احساساتی نباشم؛
از کنار اتفاقات به‌سادگی بگذرم،
رنج دیگران آن‌قدر درگیرم نکند که ساعت‌ها به آن فکر کنم،
و با دیدن یک ویدیوی غمگین، بی‌اختیار اشکم جاری نشود.
با خودم گفتم قلبم را سنگ کنم؛
که با یک حرف زیبا نلرزد
و با یک حرف تلخ نشکند.
گفتم باید پوست‌کلفت شوم،
تا دیگر چیزی نتواند آزارم بدهد.
اما نشد.
نتوانستم از کنار رنج‌ها ساده بگذرم.
ساعت‌ها اشک ریختم، فکر کردم
و درد، آن‌قدر در وجودم ماند
که گویی تا استخوانم رسوخ کرده بود.
قلبم سنگ نشد؛
نازک‌تر شد.
پوست‌کلفت نشدم؛
ظریف‌تر و شکننده‌تر شدم.
و حالا فکر می‌کنم
شاید انسان بودن را همین احساسات معنا می‌کنند؛
همین قلبی که با شادیِ دیگری می‌تپد
و از رنجِ دیگری درد می‌کشد.
پس گفتم:
به قیمت هزاران بار شکستن،
انسان بودنم را کنار نمی‌گذارم...!

#پژواک🖤@p0zh8