💢سندرم مشغله‌زدگی

اگر همیشه سرتان شلوغ است، به همه می‌گویید «وقت ندارم»، هم‌زمان چندین کار را پیش می‌برید، اما شب که به خانه برمی‌گردید احساس می‌کنید کار مهمی انجام نشده است، شاید به سندرم مشغله‌زدگی مبتلا شده باشید.

سال‌ها تصور می‌شد افراد شلوغ، بهره‌ورتر هستند؛ اما پژوهش‌های دو دهه اخیر این باور را به چالش کشیده‌اند. «گلوریا مارک»، استاد دانشگاه کالیفرنیا، نشان داده است که پس از هر وقفه یا جابه‌جایی بین کارها، به‌طور متوسط بیش از ۲۰ دقیقه زمان لازم است تا مغز دوباره تمرکز کامل خود را بازیابد. بنابراین، هر بار که از یک فعالیت به فعالیتی دیگر می‌پریم، بخشی از زمان و انرژی ذهنی خود را از دست می‌دهیم.

«سوفی لروی» نیز در پژوهشی که در نشریه Organization Science منتشر شد، پدیده‌ای به نام پسماند توجه (Attention Residue) را معرفی کرد. او نشان داد وقتی یک کار را نیمه‌تمام رها می‌کنیم و به سراغ کار دیگری می‌رویم، بخشی از توجه ما همچنان درگیر کار قبلی باقی می‌ماند. این پسماند توجه باعث کاهش تمرکز، افت کیفیت تصمیم‌گیری و کاهش خلاقیت در فعالیت بعدی می‌شود. هرچه تعداد این جابه‌جایی‌ها بیشتر باشد، پسماند توجه نیز افزایش می‌یابد و بهره‌وری کاهش پیدا می‌کند.

به همین دلیل، افراد بهره‌ور الزاماً شلوغ‌ترین افراد نیستند. آن‌ها تعداد محدودی کار مهم را انتخاب می‌کنند، کمتر بین وظایف مختلف جابه‌جا می‌شوند، برای هر درخواست «بله» نمی‌گویند و زمان‌هایی مشخص را به کار عمیق و بدون وقفه اختصاص می‌دهند.

«کال نیوپورت»، نویسنده کتاب کار عمیق، معتقد است ارزش‌آفرینی واقعی نه در ساعت‌های طولانی کار، بلکه در دوره‌های متمرکز و بدون وقفه شکل می‌گیرد؛ زمانی که ذهن می‌تواند تمام ظرفیت خود را روی یک مسئله متمرکز کند.

شاید وقت آن رسیده باشد که به جای افتخار کردن به شلوغ بودن، از خود بپرسیم: امروز چند ساعت واقعاً با تمرکز کار کردم؟ زیرا در دنیای امروز، بهره‌وری با تعداد کارهای انجام‌شده سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با کیفیت توجهی سنجیده می‌شود که به مهم‌ترین کارها اختصاص داده‌ایم.

@organizationalbehavior