🔍📝 در این پژوهش، اثرات رفتاری و عصبی نوشتن مقاله با کمک مدل‌های زبانی (LLM) بررسی شده است.
شرکت‌کنندگان به سه گروه تقسیم شدند: استفاده از LLM، گروه Search، و فقط مغز brain-only(بدون ابزار).

همه شرکت‌کنندگان سه جلسه مشابه با شرایط کاملا یکسان را گذراندند و در جلسه چهارم، جای گروه LLM و Brain-only با هم عوض شد. یعنی به ترتیب به گروه LLM-to-Brain و Brain-to-LLM تبدیل شدند.

با استفاده از سیگنال‌های مغزی (EEG)، فعالیت شناختی حین نوشتن ارزیابی شد. همچنین کیفیت مقالات با کمک ابزار NLP، معلمان انسانی، و یک ابزار هوش مصنوعی ارزیابی شد.

💡نتایج این مطالعه نشان میدهد که:
🔺گروه Brain-only بیشترین فعالیت مغزی و قویترین شبکه‌های شناختی را داشند.
🔺گروه Search سطح متوسطی را نشان داد.
🔺گروه LLM ضعیفترین ارتباطات مغزی را ارائه داد.

🔷 نکته بعدی اینکه، گروه LLM-to-Brain در جلسه 4 ام سطح زیر مشارکت را نشان دادند، در عوض گروه Brain-to-LLM، سطح بالای یادآوری و فعالیت مغزی در بخش occipital-parietal همانند گروه search داشتند.

🔷 احساس مالکیت در گروه LLM کمترین میزان، و در گروه Brain-only بیشترین میزان گزارش شد. همچنین گروه LLM در به یادآوردن متنهای خودشان چالش اساسی داشتند.

⚠️ نتایج این مطالعه نشان میدهند که استفاده از LLM ها درسته که راحتی آنی به ارمغان میاورند، ولی در بلند مدت استفاده از آنها باعث کاهش عملکرد شناختی را خواهد داشت. این یعنی تضعیف تفکر انتقادی، تضعیف خلاقیت و مرگ تدریجی نوآوری ها و منحصر به فرد بودن ها!!!

🏢 آکادمی آنلاین مهندسی پزشکی و هوش مصنوعی
@Onlinebme