شاید بهترین تعریف روان شناسی اگزیستانسیال، همون شعری باشه که توی پادکست رواق در قسمت اول بهش اشاره می شه :

👉 @OnceUponaDecember 🌸

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است که در افسون گل سرخ شناور باشیم ... 🌹

اما، اگر راز گل سرخ رو شناسایی نکنیم، مجبوریم معنا بسازیم دیگه؟ درسته؟ همون طور که ویکتور فرانکل در کتابِ انسان در جست و جوی معنا، از زمانی صحبت می کنه که مجبور به ساختن معنا شده ( در اردوگاه های اجباری )
(مثلن منم توی دوران سربازیم در ایران این کتاب رو خوندم و سعی کردم معنا بسازم. اما نشد. با این که کتاب بهم کمک کرد ولی کافی نبود)

و خب اگر اشتباه نکنم اروین یالوم و پسرش، ارادت خاصی به اگزیستانسیالیسم داشتن.

👉 @OnceUponaDecember 🌹

ولی نکنه، کار ما دقیقن شناسایی راز گل سرخ باشه؟! نکنه وقتی که اون معنا رو به جای شناسایی کردن، می سازیم، بعد یه جایی به پوچی اون معنای ساخته شده پی می بریم و چون زیر اون معنا خالیه، بعدش خالی می شیم و می ریم خودمون رو می کشیم؟ مثل پسر اروین یالوم؟