اشتباه عمر بن خطاب در قضاوت

١٢٠٩ - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي، نا عَفَّانُ، نا حَمَّادٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ الْجَنْبِيِّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ أُتِيَ بِامْرَأَةٍ قَدْ زَنَتْ فَأَمَرَ بِرَجْمِهَا، فَذَهَبُوا بِهَا لِيَرْجُمُوهَا فَلَقِيَهُمْ عَلِيٌّ فَقَالَ: مَا لِهَذِهِ؟ فَقَالُوا: زَنَتْ، فَأَمَرَ عُمَرُ بِرَجْمِهَا، فَانْتَزَعَهَا عَلِيٌّ مِنْ أَيْدِيهِمْ وَرَدَّهُمْ، فَرَجَعُوا إِلَى عُمَرَ، فَقَالَ: مَا رَدَّكُمْ؟ قَالُوا: رَدَّنَا يَعْنِي عَلِيٌّ، قَالَ: مَا فَعَلَ هَذَا عَلِيٌّ إِلَّا لِشَيْءٍ قَدْ عَلِمَهُ، فَأَرْسَلَ إِلَى عَلِيٍّ: فَجَاءَ وَهُوَ شِبْهُ الْمُغْضَبِ، فَقَالَ: مَا لَكَ رَدَدْتَ هَؤُلَاءِ؟ قَالَ: أَمَا سَمِعْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَاثَةٍ: عَنِ النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ، وَعَنِ الصَّغِيرِ حَتَّى يَكْبُرَ، وَعَنِ الْمُبْتَلَى حَتَّى يَعْقِلَ "؟ قَالَ: بَلَى، قَالَ عَلِيٌّ: هَذِهِ مُبْتَلَاةُ بَنِي فُلَانٍ، فَلَعَلَّهُ أَتَاهَا وَهُوَ بِهَا، فَقَالَ عُمَرُ: لَا أَدْرِي، قَالَ: وَأَنَا لَا أَدْرِي، فَلَمْ يَرْجُمْهَا.
📚فضائل الصحابة لأحمد بن حنبل ج 2 ص 707

زنی را به نزد عمر بن خطاب آوردند که زنا داده بود. عمر پس از مشورت با صحابه، امر کرد تا وى را سنگسار کنند. پس على بن ابى‌‏طالب‏ از نزد آن‌‏ها عبور کرد و فرمود: این زن چه کرده است؟ گفتند: زنا کرده و عمر امر کرد تا سنگسار شود. پس امیرالمؤمنین آن زن را از دست آنها رهاند و آنها را بازگرداند؛ پس آنها به نزد عمر بازگشتند. عمر گفت: چرا بازگشتید؟ گفتند: علی ما را بازگرداند. گفت: علی حتما به خاطر چیزی که میدانسته این کار را کرده است. پس به سوی علی فرستاد تا اینکه آمد. پس عمر با حالت غضبناک گفت: چرا این افرادم را بازگرداندی؟ علی فرمود: آیا از رسول خدا نشنیدی که می فرمود: تکلیف از سه دسته برداشته شده است: از انسان خوابیده تا این‏که بیدار شود، از کودک تا این‏که به بلوغ برسد و از دیوانه تا زمانى که به خود آید؟! سپس فرمود: این زن دیوانه ای از بنی فلان است؛ پس شاید در حال دیوانگی زنا داده است. عمر گفت: نمیدانم. علی فرمود: من نیز نمیدانم. پس رجمش نکرد.

#عمری_فان
#سنت_دروغین

🆔 @omar_fun