این کتاب فک میکنم از اون کتاباییه که aura و دنیای خودشو داره.

پائولو کوئلیو رو که فک کنم همتون از کتاب کیمیاگر بشناسید ولی کتاب های دیگه پائولو کوئیلو خیلی باحال تر از کیمیاگرن به نظرم.

این کتاب به داستان و تلاش های یک دختر بهتره بگم یک انسان به اینکه چطوری خود واقعی باشه و اصلا خود واقعی کجاست ، چطوریه ؛ آزادی اصلا کجا پیدا میشه معنیش چیه واقعا چطوریه.
و میگه همه ما در قید و بند این هستیم که بقیه راجب ما چی فکر میکن .
از اون آدم غریبه گرفته تا صمیمی ترین دوستمون و هیچ واقعا خودمون نبودیم همش یه میکس و مخلوطی از هنجار های نورم جامعه از مرد و زن ؛ و انتظارات بقیه بودیم
شکل جامعه از مرد و زن نرمال.

ورنیکا تمام این تابو هارو میشکونه
کتاب امید بخش و آگاهی بخشیه
مثل دیگر آثار پائولو جنبه های کوچیکی از معنویت بهش مثل نمک اضافه شده.
داستان ورنیکا فقط داستان خودش نیست همراهش با داستان های
روان پزشک ورنیکا و دیگر افراد داستان آشنا میشیم
شاید اونوقت بتونیم چوب قضاوتمون رو بعد شنیدن همه جنبه های زندگی انسان ها کنار بگذاریم یا شایدم تصمیم بگیریم قضاوت کنیم .
پائولو کوئلیو در نشون دادن جنبه مختلف زندگی انسان ها وفراز و نشیب و احساسات درونی اونها تبحر بالایی داره.
شاید این کتاب بتونه کمک کوچیکی در مسیر خودشناسیتون داشته باشه.