باد می خندد به شهر خیس خواب آلود.
در گذرگاه شب تاریک
دشتبان ابر آکنده خورجین های بذر خویش
دانه می پاشد
روی بام پست این میخانه‌ی متروک.
@nozar_parang
Post #130
305
- Mar 20, 2022سلام دوستان متاسفانه کانال اصلی خودم حذف شد و تلاشم برای بازگرداندنش تا این لحظه بی ثمر بو…
- Dec 23, 2021ای روزن های کوچک آفاق که مدام تلاوت می کنید گرسنگی را فردا کسی گرسنه نخواهد ماند فردا سپاه…
- Dec 23, 2021به قصد رُبایش رُبایش حواس من مهتاب از پنجره وارد می شود زیبایی در ضمیر من به دنبال چه می گ…
- Dec 22, 2021هنوز ، دستی بر روی میز تحریرم فنجای چای... دستی که از میان زمان می آید با چه زبان بگویم دو…
- Dec 22, 2021خونین چون گل از باغ قالیچه آواز دخترکان را می شنوم دخترکان بافنده با انگشتان ظریف که در تن…
- Dec 21, 2021تو ویرانی خانه ات آباد گاهی به اندازه‌ی خانه ات به خویش بپرداز. نوذر پرنگ @nozar_parang