یادداشت‌های مه‌آلود

غروب شد، و دلم باز بی‌دلیل گرفت
مگر غروب، همان بغضِ بی‌صدای من است؟

#آبی

‌
من همانی که گم شدم💔
میان آنچه دوستم دارم و آنچه فقط دارم.

دوست داشتید شما هم به سبکی که من خودم را معرفی کردم، خودتان را معرفی کنید!
اینجا فورواردش می‌کنم، دوستان عزیزم.

شما چه کسی هستید؟
https://t.me/HarfChatBot?start=295d0b65c266

دختری‌ام آرمان‌گرا و کمال‌جو، مبتلا به طغیانِ خیال و مستغرقِ اقلیمِ رؤیا؛ با ذهنی که مدام در سودای افق‌های دوردست پرسه می‌زند و دلی که هنوز به امکانِ ناممکن‌ها خوش‌بین است.

به این نتیجه رسیده‌ام که گم‌کردنِ راه نیز جزئی از سفر است؛ همیشه قرار نیست نشانیِ مقصد در دستمان باشد. گاهی باید در پیچ‌وخمِ مسیر سرگردان شد، از راهی برگشت و دوباره قدم برداشت. شاید بعضی بیراهه‌ها، بیهوده نباشند؛ آمده‌اند تا ما را با خواسته‌ها، ترس‌ها و نخواستن‌هایمان روبه‌رو کنند. حالا دیگر از گم‌شدن نمی‌ترسم؛ شاید مقصد را هنوز پیدا نکرده باشم، اما به این یقین رسیده‌ام که بعضی گم‌شدن‌ها، شکل دیگری از یافتن‌اند؛ یافتنِ خود، درست در میانه‌ی راه.

ز شرحِ چشمِ تو دیوانِ کوچکی ساختم
تو بیت‌بیتِ مرا وقفِ دیگری کردی...

#آبی

چقدر تیرِ ملامت به قلبِ من زده‌ای
مرا که جز دلِ عاشق، سلاح و سنگر نیست

#آبی

کسی چو من به هوای تو دل به دریا زد؟
بگو به دیدهٔ انصاف، که من چه کم دارم؟

#آبی

پاییز را از دست نده!🍂
جهت یادآوری برای لذت بردن از پاییز؛
برای وقت‌هایی که آن‌قدر درگیر روزمرگی می‌شویم که یادمان می‌رود فصل‌ها را باید زندگی کرد، نه فقط از آنها رد شد.
وقتی نارنگی پوست می‌کنی، عجله نکن. بگذار عطرش روی دست‌هایت بماند و تمام اتاق را پر کند.
انار دون کن و دانه‌ به دانه بخور؛ همان‌طور که ترشی و شیرینی‌اش را مزه می‌کنی، چند لحظه چشم‌هایت را ببند و از همین خوشی کوچک لذت ببر.
برای خودت چای بریز و نوشِ جان کن؛ گاهی تنها، گاهی کنار خانواده و گاهی هم با دوستان. 
یک دمنوش تازه امتحان کن، 
برای خودت یک پلی‌لیست بساز که بعدها با شنیدنش یادت بیاید این روزها چه حالی داشتی.
بیرون برو. هر روز یک مسیر را انتخاب کن و کمی آرام‌تر از همیشه راه برو. به درخت‌ها نگاه کن، هوای خنک را نفس بکش و به خش‌خش برگ‌های زرد و نارنجی زیر قدم‌هایت گوش بده. پاییز آن‌قدر زیباست که حیف است فقط از پشت پنجره تماشایش کنیم.
لباس‌های پاییزی‌ات را بپوش، شال گردنت را بردار و حتی اگر قرار نیست جای خاصی بروی، برای خودت
خوش‌پوش باش. به پارک برو، روی یک نیمکت بنشین و چند دقیقه هیچ کاری نکن.
کتاب بخوان، شعر بخوان، فیلم ببین، پادکست گوش کن و شب‌ها دفترت را باز کن و برای خودت بنویس؛ نه برای اینکه کسی بخواند، فقط برای اینکه بعضی حرف‌ها جایی برای ماندن و یادگار شدن داشته باشند.
و هر روز یک چیز کوچک را تجربه کن.
قرار نیست اتفاق بزرگی بیفتد تا از
زندگی لذت ببری.
گاهی حال خوب، همین یک عصر پاییزی‌ست؛
یک فنجان چای، بوی نارنگی و پرتقال روی دست‌ها، صدای برگ‌ها زیر قدم‌ها
و دلی که برای چند دقیقه هیچ چیز بیشتری نمی‌خواهد.
این پاییز را فقط پشت سر نگذار؛ یک‌بار، آرام و با حوصله، زندگی‌اش کن.

بنازم قلمِ نقاشِ طبیعت را؛ چه بی‌دریغ رنگ می‌پاشد بر بومِ جهان و از منظره دشت و صحرا، تماشایی‌ترین شعرها را می‌آفریند.

آنقدَر از عطر گیسویت نوشتم سال‌ها
در میان شاعران، عطار نیشابوری‌ام

#سجاد_حرمی

🔹آغوش خیال

🔹@aghooshekheial

- خزان شد و نیامدی؛ عزیزِ لحظه‌های من..!

‌
توان کشمکشم نيست بی تو با ايام
برونم آور از اين ماجرا که می‌ميرم

#حسین_منزوی

دلِ خود را به تو دادم که امانت باشد
تو ولی با دلِ من آنچه نباید کردی

#آبی

شعر من شرحِ دلِ سوخته‌ام بود، ولی
تو به تحسینِ غزل، از دلِ من رد شده‌ای

#آبی

...

عشقِ ما قصه‌ای از سوختن و ساختن است

#آبی