یکی از دین‌ستیزان در نهایت بی‌اطلاعی و بدفهمی می‌گوید:
هرگز نمی‌گویند که ابن سینا در آثارش دربارۀ بدن و لذت جنسی نوشته بود. او جسارت داشت بنویسد که میل زنانه حقیقتی طبیعی و قدرت جنسی مرد بخشی از سلامت بدن است و هرکس آن را انکار کند نادان یا ریاکار است! این کلمات در قرن چهارم هجری زلزله بود چون تمام دستگاه فقه روی یک دروغ بنا شده است؛ این‌که بدن منبع گناهان است و لذت باید زندانی شود!
چند پاسخ برای او داریم:
نخست. معترضان به اسلام متناقض‌اند؛ زیرا گاهی اسلام را دینی شهوانی می‌دانند که انگار توحیدی در آن نیست و شریعتش هم تنها «کتاب النکاح» دارد، و گاهی آن را دینی رهبانی می‌انگارند که پذیرش وجود امیال جنسی انسانی پایه‌هایش را می‌لرزاند! [۱]
دوم. چند بار گوش دادم و اندیشیدم، اما چیزی نشنیدم که بتواند دستگاه فقه یا جامعۀ آن دوران را چون «زلزله» بلرزاند! اگر این سخن درست و بدیهی از ابن سینا (۴۲۸ هـ) باشد، جاحظ (۲۵۵ هـ) -حدود دو قرن پیش از او- حکایت‌ها و لطیفه‌های جنسی بسیاری نوشته بود که صاحب این قلم به حکم «لكل مقام مقال» از آوردن مثال خودداری می‌کند. با این حال نه در میان فقها غلغله‌ای ساخت و نه دستگاه فقه لرزید. همچنین عالم شریعت‌شناسی چون ابن قتیبه (۲۷۶ هـ) در «عيون الأخبار» و ابن عبد ربه اندلسی (۳۲۸ هـ) در «العقد الفرید» از این دست حکایات آورده‌اند و گوشه‌ای از آن را می‌شود در «أخبار النساء» ابن جوزی (۵۹۷ هـ) یافت و همین نشان می‌دهد که ابن سینا سخن جدید یا ساختارشکنانه‌ای در این باره نداشته است. آثار معروف‌ترین منتقدان ابن سینا چون غزالی و ابن تیمیه که خود از فقها بوده‌اند هم نشان نمی‌دهد که از سخنانش در باب امور جنسی رنجیده باشند!
سوم. می‌گوید دستگاه فقه بر این بنا شده که بدن منبع گناهان است و برای این ادعای بزرگ متهوّرانه منبعی ارائه نمی‌کند، زیرا می‌داند که مخاطبانش برای آن‌چه دوست دارند سند و مدرکی نمی‌خواهند. واضح است که بدن می‌تواند وسیلۀ طاعت و نیکی باشد و در اعمالی چون نماز و روزه و جهاد و صدقات مشارکت کند و ذات شهوت جنسی گناه نیست و «اسلام هیچ امر غریزی انسانی را الغا نمی‌کند بلکه آن را سامان می‌بخشد و از زیاده‌روی باز می‌دارد و آن‌چه خداوند برای نفس متحقق کرده و مباح ساخته بیشتر از چیزهایی است که ممنوع ساخته است». [۲]
بهترین شاهدِ این مطلب روایتی است که پیغمبر اسلام ﷺ به اصحابشان فرموده‌اند: «در همبستری‌کردنتان هم صدقه‌ای [=اجری] است... مگر فرد شهوتش را در حرام بگذارد گناهکار نمی‌شود؟ همین‌طور اگر آن را در حلال بگذارد، پاداش دارد!» [۳]
ادامه دارد...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
🇵🇸 @no_atheism | رد شبهات ملحدین