انکار بدیهیات تاریخ اسلام

ما در روزگاری زندگی میکنیم که فاصله ای بسیار با دوران سوفسطاییان یونانی دارد ولی متأسفانه گاهی به افرادی برمیخوریم که میبینیم ایشان دست کمی از سفسطه گران یونان ندارند و مانند آنها منکر بدیهیات میشوند!
از جمله اخیراً نویسنده ای به نام داریوش بی نیاز (که ظاهرا نامی مستعار است) مقاله ای نگاشته و در خلال آن، وجود تاریخی پیامبر اسلام (ص) را انکار نموده است!
واقعا عجب روزگاری است، معلوم نیست بر سر این ایرانیان چه آمده وبه کجا میروند؟
یک روز میبینیم جناب دکتر سروش، آیات روشن قران را (رویاهای رسولانه) میشمرد که باید به روش تعبیر خواب یا به اصطلاح (خوابگزاری) پرده از آنها برداشته شود و معلوم گردد که مقصود قرآن از نماز و روزه و حج و دیگر احکام قرانی چیست ؟ و با اینکه چهارده قرن پیش پیامبر اسلام (ص) آنها را به اجراء گذاشته و مسلمانان بدانها عمل میکنند، اکنون باید در انتظار پیغمبر جدیدی باشند تا تکلیف ایشان را در وظایف ایمانی و احکام عملی، از راه تاویل رؤیا تعیین کند! روز دیگر از جناب داریوش خان بی نیاز، میشنویم که اساساً نیازی بدین کارها نیست زیرا محمدی وجود نداشته و اسلام و قرانی را نیاورده است، و ما باید برای دین خود فکر دیگری بکنیم!
البته ما در عین تعجب و تأسف عادت داریم به هر سخنی گوش فرا دهیم و مخصوصاً بدانیم که مدعیان با کدام دلیل و برهان به میدان آمده اند؟
از اینرو در صدد بر آمدیم که از دلایل جناب بی نیاز آگاه شویم و سرانجام ملاحظه کردیم که ایشان میگویند: چون سنگ نبشته ای یا مکتوبی از عصر پیامبر نمانده و در دسترس ما قرار ندارد، پس ما حق داریم که اساساً وجود ایشان و همه کارها و تعلیمات و خاندان و اصحاب پیامبر را انکار نماییم! واقعاً آفرین بر این برهان قاطع و دلیل لامع! که مرغ پخته را به خنده می افکند و سرآمد شوخی های قرن بیست و یکم میلادی شمرده می شود و باید جایزه فوق اسکار بگیرد!
من متحیر هستم که چنین ذهن شکاکی چرا در سنگ نبشته ها که مدرک اصلی ایشان به شمار می آیند شک روا نداشته است؟ زیرا آسان میشود گفت که معلوم نیست آنها در چه زمان و به دست چه کسانی و به چه منظوری حکاکی شده اند و تا چه اندازه حقیقت نما هستند؟ از این گذشته مگر برای اثبات وجود هر شخصیت تاریخی باید به این قبیل اشیاء متوسل شد و مثلاً تواتر تاریخی را که نیاز به سنگ نبشته و کتاب و دفتر ندارد، ازقلم انداخت؟!
تواتر تاریخی در موضوعی که به میان آمده معنایش اینست که ما میبینیم میلیونها مسلمان، شب و روز نماز میخوانند و در نمازهای خود به رسالت محمدی (ص) گواهی میدهند و در مأذنه ها به رسالت حضرتش فریاد شهادت بلند میکنند و این کار را هر نسل از نسل پیشین گرفته اند تا به صدر اسلام برسد. آیا این تواتر تاریخی به اندازه یک تکه سنگ که معلوم نیست چه کسی و در چه زمانی و به چه نیتی آنرا تراشیده حجیت ندارد؟
واقعا که رحمت به انصاف جناب بی نیاز!
برویم برسر آنکه ببینیم چرا پیامبر (ص) و یارانش در صدد برنیامدند تا سنگ نبشته ای یا مکتوبی از خودباقی گذارند؟ دلیلش بسیار روشن است. آنها قران را در دست داشتند و به نسل بعد تحویل دادند و قران، همه چیز آنها بود. کتاب آنها، عقیده آنها، برنامه زندگی آنها به شمار می رفت و با وجود قران دیگر به چه مکتوب یا سنگ نبشته ای نیاز داشتند جناب آقای بی نیاز؟!
آری ،قرآن در حافظه آنها جای داشت و در عبادات و محاورات خود یکسره از آن سود می جستند و حتی نیاز به کتابت آن نداشتند، با وجود این، آنرا نوشتند و در مصحف ها به شهرهای گوناگون فرستادند.
مگر هنگامی که ایران فتح شد، عرب چه سنگ نبشته ای به ایرانیان تحویل داد که آیین زرتشت را فرو نهادند و به اسلام گرویدند؟ آیا جزئیات قرآن و سنتی که از پیامرشان به یاد داشتند، چیزی را به ایرانیان تحویل دادند؟ اگر تعالیم قران در میان نیامده بود پس چرا زرتشتیگری به مسلمانی تبدیل شد؟ چرا مسجدها جای آتشکده ها را گرفت؟ چرا از مأذنه ها فریاد أشهد أن محمداً رسول الله به گوش رسید؟ حتی اگر فرض شود که مردم ایران به زور مسلمان شدند باز هم با گواهی به رسالت محمد (ص ) مسلمان شدند.
هنوز یک قرن از ظهور اسلام نگذشته بود که برخی از فرزندان صحابه درصدد گردآوری اخبار سیره و مغازی پیامبر (ص) برآمدند و عروه بن زبیر (متوفی به سال 92ه.ق.) فرزند زبیربن عوام، بدین کار اهتمام ورزید و سپس ابان بن عثمان (متوفی در 105 ه.ق.) فرزندخلیفه سوم به این مهم پرداخت و طبقه بعد مانند عاصم بن عمر بن قتاده (متوفی در 120 ه.ق.) و محمد بن شهاب زهری (متوفی در141 ه.ق.) از آنها اقتباس نمودند تا به موسی بن عقبه (متوفی در 141ه.ق.) رسید و او نخستین تصنیف را در باره غزوات پیامبر (ص) پدید آورد همانگونه که کارول بروکلمان Brocklmann خاور شناس نامدار آلمانی در کتاب پنج جلدی (تاریخ ادبیات عرب) آورده است.

ادامه...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)