#سلسله_مطالب_مجازات_کودکانی_که_کفرگویی_می‌کنند (بخش اول)

چندی پیش خبری در فضای مجازی به‌صورت تصاعدی منتشر شد با این عنوان که «کودک ۱۳ ساله نیجریه‌ای به دلیل کفرگویی به ۱۰ سال زندان محکوم شده‌است!». بعد از آن، عده‌ای اسلام‌ستیز نیز به‌مانند عادت همیشگی خویش و همکیشان مدعی حقوق بشر خودشان، به جوسازی پیرامون این خبر اقدام کردند و به اسلام و مسلمین توهین کردند.

در این مقاله‌ی کوتاه، به‌صورت سلسله‌وار، سعی می‌کنیم تا به روشنگری درباره‌ی این شبهه‌ی جدید بپردازیم تا همگان آگاه شوند که اینگونه اعتراضاتِ مدعیانِ حقوق بشر که از روی سوء فهم و احساسات می‌باشد، تا چه حد با این ضرب‌المثل مطابقت دارد که خار را در چشم دیگران می‌بینند و تیر را در چشم خودشان نمی‌بینند.

❓آیا کودکی که به سن تمیز و بلوغ نرسیده است، مجازات می‌شود؟

به اجماع فقهاء، کودکی که به سن بلوغ نرسیده باشد، در صورت ارتکاب انواع گناهان و جرایم، کیفر داده نمی‌شود، زیرا یکی از شروط تکلیف و اقامه‌ی مجازات، «بلوغ» است. [۱]
البته سن بلوغ نیز نزد فقهاء متفاوت است؛ سن بلوغ دختران و پسران طبق مذهب شافعیه [۲] و حنابله [۳] ۱۵ سال تمام است و نزد حنفیه [۴] در پسر ۱۸ و در دختر ۱۷ سالگی و بنابر روایتی ۱۹ سال تمام، و نزد مالکیه [۵] نیز ۱۸ سالگی می‌باشد. از این‌رو اگر کودکی در سنینِ قبل از بلوغ، مرتکب جرمی شود که مستحق مجازات باشد، چون عملکرد کودک به جنایت، توصیف نمی‌شود، لذا از وی سلب مجازات می‌گردد [۶]، اما اعمال تربیتی و پرورشی و اصلاحی متناسب با نوع جرایم در خصوص این کودکان بنابر مصلحت توسط حاکم شرعی یا نائبش انجام می‌پذیرد.

💢مستندات

◾️{وَ إِذا بَلَغَ الْأَطْفالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِم‏} [نور: ۵۹]
◽️«و چون كودكان شما به [سن‏] بلوغ رسيدند، بايد از شما كسب اجازه كنند.»

▪️پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «رفع القلم عن ثلاثة، عن الصبي حتى يبلغ، وعن النائم حتى يستيقظ، وعن المعتوه حتى يبرأ» [۷]
▫️«تکلیف از سه نفر برداشته شده است: کودک تا بالغ شود، خوابیده تا بیدار شود و دیوانه تا شفا یابد (برسر عقل آید).»

تفصیلات این موضوع از کتاب «بررسی تطبیقی حقوق جزای اسلامی و قوانین عرفی» از مرحوم عبدالقادر عوده - با اندکی دخل و تصرف - به قرار ذیل است:

انسان از روز ولادت تا رسیدن به سن رشد سه مرحله را پشت سر می‌گذارد؛
1️⃣ مرحله‌ی اول - عدم درک: این مرحله با ولادت کودک آغاز می‌شود و به اتفاق آراء فقهاء در هفت سالگی پایان می‌یابد. در این مرحله کودک فاقد قدرت و تلقی است و غیرممیّز نامیده می‌شود. واقعیت این است که برای قدرت تشخیص، سن معینی وجود ندارد که در این قوه پدید آید یا کامل گردد. قدرت تمیز برحسب اشخاص و موقعیت فرهنگی و توانایی‌های جسمی و روحی ممکن است قبل از رسیدن به هفت سالگی پدید آید و ممکن است به تأخیر افتد.
با این حال فقهاء مراحل تمیز یا ادراک را با سال‌های عمر محدود کرده‌اند تا برای همه حکم واحدی ارائه بدهند؛ ضمن آنکه جهات ذیل را مدنظر داشته‌اند: اولاً: غالباً کودکان تا این سن فاقد قدرت ادراک هستند. ثانیاً: از تشتت آراء جلوگیری نمایند. ثالثاً: قاضی پرونده به آسانی بتواند تشخیص دهد که این شرط موجود است یا خیر (...) تا وقتی که سن کودک به هفت سال نرسیده است، غیرممیّز تلقی می‌شود هرچند بیشتر از کودک هفت ساله بفهمد، زیرا احکام ناظر به موارد غالب است و نه ناظر به افراد پس در صورتی که کودک پیش از رسیدن به هفت سالگی مرتکب جرم شود، هر جرمی که می‌خواهد باشد هم از مجازات کیفری و هم از تأدیب معاف است، اما از مسئولیت مدنی معاف نیست.

ادامه...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism | رد شبهات ملحدین