سؤال: آیا ابراهیم (علیه السلام) در قدرت خداوند شک کرد⁉️

حمد و سپاسِ بی‌پایان برای خداوندی که نعمت اسلام را بر ما ارزانی داشت، دین و منهج مستحکمی که شبهات در برابر آن پوچ و باطل‌اند. و همچنین سپاس برای او که قرآن را بر ما فرو فرستاد، همان کتابی که هيچ باطلی، از هيچ جهت و نظری، متوجّه آن نمی‌شود. قرآنی که فروفرستاده‌ی خداوندِ با حكمت و ستوده است. اما بعد:

🔺 از جمله شبهاتی که دشمنان و مخالفان وارد می‌کنند این است که می‌گویند: «ابراهیم (علیه السلام) در قدرت خداوند متعال بر زنده‌کردن مُردگان شک کرد و برای این سخنشان، به این آیه‌‌ی قرآن از سوره‌ی بقره استدلال می‌کنند:
◾️«وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» [البقرة: ۲۶۰]

◽️«و به يادآور هنگامی را که ابراهيم گفت: پروردگارا! به من نشان ده که چگونه مردگان را زنده می‌کنی، فرمود: آيا ايمان نداری؟ گفت: آری! ايمان دارم ولی برای اينکه دلم اطمينان پيدا کند. فرمود: چهار تا از پرندگان را بگير و آنها را نزد خود تکه‌تکه کن، سپس هر قسمت از آنها را بر کوهی قرار بده، سپس آنها را بخوان (که) شتابان به سوی تو آيند، و بدان که خداوند عزيز و حکيم است.»

✅ جواب:
این شبهه متعلق به عصمت پیامبران از کفر است و اگر به‌صورت اجمالی در مورد آن سخن بگوییم خواهیم گفت که در عصمت آنان اجماع وجود دارد و نزد اکثر علماء، پیامبران قبل از نبوت نیز معصوم می‌باشند. اما بعد از نبوتشان تنها شخص مبتدع و منحرف است که در عصمت آنان مخالفت می‌کند!
چنانکه امام احمد (رحمه الله) در مورد شخصی که گمان می‌کرد پیامبر (صلی الله علیه وسلم) قبل از نبوت بر دینِ قومش بود؛ شدیداً غضبناک شد و امر به هَجر و عدم همنشینی با او را صادر فرمود.
باید دانست که این شبهه برخاسته از شک در قدرت پروردگار است که کفر و قدح در عصمت پیامبران است. به صاحب شبهه گفته می‌شود: 🔻

ابراهیم (علیه السلام) از چنین فکر و عقیده‌ای منزه است و جواب شبهه در نفس همان آیه وجود دارد.

▪️امام ابن عطیه (رحمه الله) می‌گوید: «اگر در سؤال ابراهیم (علیه السلام) و سایر الفاظِ آیه تأمل و دقت کنی، شکی نخواهی یافت.» [۱]

در نفس خود آیه، بیان عدم شکِ ایشان (علیه السلام) از دو جهت وارد شده است:

1️⃣ اقرار کردن او و عدم شک چنانکه وقتی از ایمانِ او به قدرت پروردگار سؤال می‌شود «أَوَلَمْ تُؤْمِن» می‌گوید: آری! (بَلَى). و این خود، حجتی قاطع و برهانی واضح است.

2️⃣ سؤال سیدنا ابراهیم از کیفیت و چگونگی زنده‌کردن است نه از اصل احیاء و زنده‌کردن! چنانکه می‌فرماید: «كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَى؛ چگونه مردگان را زنده می‌کنی؟!» و نفرمود: «هل تحيي الموتى؛ آیا مردگان را زنده می‌کنی؟!»

💢سؤال از کیفیت، مسأله‌ای است که بعد از استقرار اصل موضوع خواهد آمد. به عنوان مثال به مهندسی گفته می‌شود: نشان بده چگونه چنین ساختمانی ساخته‌ای؟ و این یعنی اصل وجود ساختمان نزد سائل مقرر است، اما سوال او از کیفیت و چگونگی ساختِ آن است که این موضوعی واضح و آشکار است.
و ابن عطیه (رحمه الله) می‌گوید: «(كَيْفَ) در این آیه سوال از هیئت و چگونگی زنده‌کردن است، حال آنکه اصل موضوع احیاء نزد او مقرر است.»[۲]

▪️علامه قاسمی (رحمه الله) نیز در تفسیر خود می‌نویسد: «سؤالِ او از چگونگی احیاء بود که احاطه به صورت و کیفیتِ این احیاء، شرط ایمان نیست.» [۳]

همچنین از دیگر ادله‌ای که نشان می‌دهد ابراهیم (علیه السلام) هرگز در احیای اموات شک نداشته است، جدالی است که با مخالفانش روی داده است. آنجا که می‌فرماید:
◾️«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رِبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِـي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِـي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِين» [البقرة: ۲۵۸]

◽️«آيا از (حال) کسی که خداوند به او پادشاهی بخشيده بود و با ابراهيم در مورد پروردگارش مجادله کرد، خبرداری؟ آنگاه که ابراهيم گفت: پروردگار من کسی است که زنده می‌کند و می‌ميراند. گفت: من (نيز) زنده می‌گردانم و می‌ميرانم، ابراهيم گفت: خداوند خورشيد را از مشرق بر می‌آورد، تو آن را از مغرب برآور، پس کسی که کفر ورزيده بود حيران شد و خداوند قوم ستمکار را هدايت نمی‌کند.»

ادامه...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism | رد شبهات ملحدین