⁉️ آیا دین‌داری به معنای محرومیت از لذت‌هاست؟

اگر کسی پایبندی و دین‌داری را با محرومیت از لذت‌ها مساوی بداند، دین ما را درست نشناخته است!

🔸 در حقیقت، دین‌داری و پایبندی به دین به‌معنای جایگزین‌کردن لذت‌های ناچیز و پست با لذت‌های عالی و شیرین است.

در گذشته از دیدن دختری بی‌حجاب لذت می‌بردی، اما اکنون روح و روانت لذت می‌برد از این که دعوتت سبب شده است او را با حجاب و مطیع و فرمان‌بردار از پروردگارش ببینی.

ای خواهری که پیش از این از جلب توجه پسران جوان لذت می‌بردی، اکنون از این که نگاه آنان را متوجه قضایای مهمِ مسلمانان و رسیدن به عظمت از دست رفته‌ی آنان می‌کنی، لذت می‌بری.

پیش از این از گناهی که در خفا انجام می‌دادی لذت می‌بردی، اما امروز چیزی نمانده است که روحت به دوردست‌های عرش اوج بگیرد و پر بزند از اینکه در خلوت و تنهایی اشک محبت و شوق با اللّه از چشمانت سرازیر شده است و مصداق این حدیث قرار گرفته‌ای: «کسی که اللّه را به تنهایی یاد کند و اشک از چشمایش سرازیر شود...» [از کسانی است که زیر سایهٔ عرش قرار می‌گیرد.]

پیش‌تر از ردوبدل جمله‌های عاشقانه لذت می‌بردی و منتظر بودی تا عبارت «دوستت دارم» را از او بشنوی، اما امروز از شنیدن این سخنانِ هم‌صنفی غافل خود لذت می‌بری: «تو محبت اللّه و اسلام را در دل من جای دادی»، این جمله را دوست داری بارها و بارها بشنوی؛ چراکه طنین آن از هر موسیقی برایت لذت‌بخش‌تر است!

پیش از این، از ضایع‌کردن وقت خود و دوستت لذت می‌بردی و توجه نمی‌کردی که داری قلب مادرش را با دیدن اینکه زندگی پسرش به بیهودگی سپری می‌شود، آتش می‌زنی، اما امروز از اینکه باعث شدی به مادرش نیکی کند و او را خوشحال و خشنود گرداند، لذت می‌بری.

🔸شادمانی‌ها و خوشحالی‌های دیروز تو، زشت و گذرا و با احساس گناه و عذاب وجدان همراه بود، اما امروز شادمانی‌ پاکیزه‌ات با توجه به اینکه اللّه از اطاعت و بندگی و بازگشتت خوشحال شده است، چند برابر افزایش می‌یابد!

دیروز برای لذت‌بردن، باید اللّه را فراموش می‌کردی! اما امروز بیش‌ترین چیزی که خوشحالت می‌کند این است که در حالی الله تو را ببیند که از او اطاعت و فرمان‌برداری می‎‌کنی!

برای دست‌یافتن به همه‌ی این لذت‌ها، باید پس از هدایت‌شدن، با هم‌وغمِِّ دین و هدایت مردمان حرکت کنید و در نتیجه‌ی هدایت و راهیاب‌شدن آنان، نور و روشنایی قلب خود و مردمان را افزایش دهید و بر این مسیر ثابت و استوار بمانید.

روزگاری این مفاهیم را اینگونه به نظم کشیده بودم:
▪️عيدي في علم أكسبه * يسمو بالروح ويُنْقيها
«عيد و شادمانی من زمانی است که علمی می‌آموزم و روح و جان من با آن فربه و پاک می‌شود.»
▪️عيدي بدموع أذرفها * شوقاً لله أواريها
«عید من در اشک‎‌هایی است که از محبت و اشتیاق با اللّه می‌ریزم و آن‌ها را پنهان می‌کنم.»
▪️فالدمعة ترجح في الميزان * بكل الأرض وما فيها
«چراکه یک قطره اشک در میزان اللّه از همه‌ی دنیا و آنچه در آن است، ارزشمندتر و سنگین‌تر است.»
▪️عيدي بحديث أقرأه * عن خير الناس وهاديها
«عید من زمانی است که احادیثِ بهترینِ مردم و رهنمای بشریت را می‌خوانم.»
▪️عيدي أن أُسْهم للأطفالِ بصنعة أبهى مستقبلْ * عِزٌّ، إيمانٌ، وإباءٌ  يدفع من كيد أعاديها
«عید من زمانی است که بتوانم آینده‌ی کودکان مسلمان را بسازم و آنان را با عزت و ایمان و سرسخت و تسلیم‌ناپذیر تربیت کنم تا در آینده، نقشه و دسیسه‌ی دشمن را نقش‌برآب کنند.»

سید قطب (رحمه الله) می‌گوید:
«به تجربه دانستم که هیچ خوشحالی و لذتی در این دنیا با لذت لطیف روحی برابری نمی‌کند، لذتی که می‌توانیم آن را به‌وسیله‌ی آرامش‌بخشیدن و خشنودساختن و امیدبخشیدن و شادمان‌کردنِ دیگران به دست آوریم.»

الله کریم است و هرگز زیبایی و طراوت را از زندگی کسی که بدو روی کند، دور نمی‌کند!
پس اگر شما این لذت‌ها را در زندگی خود نمی‌یابید، به دین‌داری و پایبندی خود مراجعه کنید!

🖋 نویسنده: د. إياد قنيبی
📑 مترجم: محمد بهرامی
📲 برگرفته از: کانال فارسی دکتر أیاد قنیبی
bit.ly/2J5cdDE
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism | رد شبهات ملحدین