⏺ اهمیتِ تربیت و آموزش کودکان

▪️شیخ‌الرئیس ابن‌سینا (رحمه الله)

«وقتی مفاصل بچه قوی شدند و زبانش مستعد شد و آماده‌ی آموزش گشت و شنوایی‌اش دقیق گردید، باید با آموزش قرآن شروع کرد و حروف الفبا را به او آموزش داد و معالم و آثار دین را به او تفهیم نمود.» [۱]

◾️امام أبو حامد غزالی (رحمه الله)

«بدان كه طریقت تهذیب اخلاق کودک از مهم‌ترین امور و استوارترین است؛ کودک امانتى است نزد پدر و مادر خود و دلِ پاک او گوهرى نفيس است و ساده و خالى از همه‌ی نقش‌ها و صورت‌هاست و قابلیت به همه‌ی نقش‌ها را دارد و به هر جانب كه [اراده شود] تمایل گردانند. پس اگر بر خير و خوبی عادت داد و آموزش ببیند، رشد و نمو او بر آن باشد و در دنيا و آخرت سعادتمند می‌شود و پدر و مادر و معلم و مؤدِّب در ثواب او شریک خواهند بود و اگر او را بر بدى عادت داد و مانند ستوران بی‌توجهی کرد، بدبخت و هلاک می‌شود و گناهش بر گردن قيّم و سرپرست او باشد.» [۲]

«کودک را بايد كه در مكتب به آموختنِ قرآن و احادیث و سرگذشت نیکان و احوال بزرگان مشغول گرداند تا دوستى پارسايان در نفس وى نهادینه شود و همچنین او را از آموختن اشعاری که در آن ذکر عشق و مناسبات عاشقانه و اهل آن است بازداشت؛ چراکه باعث می‌شود در درون کودک فساد به وجود آید.» [۳]

«بعد از اینکه بچه از مکتب (مدرسه) فارغ شود، باید به او اجازه داد تا بازیِ نیکویی کند که وی از خستگی مکتب استراحتی نماید؛ از این جهت در بازی خستگی نبیند، بازداشتن کودک از بازی‌کردن و همیشه مضطرگردانیدن او به تعلم، دل او را می‌میراند و هوش او را زایل می‌کند و زندگی‌اش را تلخ و ناگوار می‌گرداند تا حدی که به دنبال حیله‌ای می‌رود که از آن وضعیت خود را خلاص کند.» [۴]

◾️امام عبدالرحمن‌بن‌خلدون (رحمه الله)

«باید دانست که تعلیم‌دادن قرآن به فرزندان یکی از شعائر دینی است و در همه‌ی شهرهای اسلامی این راه را پیموده‌اند؛ از این‌ رو که به سبب آیات قرآن و برخی از متونِ حدیثِ عقاید، ایمان پیش از هر چیز در دل‌ها رسوخ می‌یابد و بنابراین قرآن به منزله‌ی اساس تعلیم قرار گرفته و دیگر ملکاتی را که بعداً باید محصل فرا‌گیرد همه مبتنی بر آن است. از این‌ رو که تعلیم در خردسالی بیشتر رسوخ می‌یابد و چنین تعلیمی اصل و پایه‌ی تحصیلات آینده می‌شود.» [۵]

📚پی‌نوشت‌ها:
[۱] كتاب السياسة، ابن سینا، (ط: ۱، بدایات، سوریة، ۲۰۰۷م)، ص۸۴.
[۲] إحياء علوم الدين، أبو حامد الغزالی، (ط: دار المعرفة، بيروت)، ج۳، ص۷۱و۷۲.
[۳] إحياء علوم الدين، أبو حامد الغزالی، ج۳، ص۷۴.
[۴] منبع قبل.
[۵] مقدمهٔ ابن خلدون، ترجمه: محمد پروین گنابادی، (تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ دهم، ۱۳۸۲)، ج۲، ص۱۱۳۸.
bit.ly/36cd79j
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism| رد شبهات ملحدین