#سلسله‌ی_دعوت_پیامبراکرم (صلی‌ الله علیه وسلم) [بخش سوم]

یکی از شبهاتی که همواره اسلام‌ستیزان مطرح می‌کنند، این است که مشرکین قریش واکنش مسالمت‌آمیزی نسبت به دعوت پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) داشتند و این خودِ مسلمین بودند که با دشنام‌دادن به معبودانِ آن‌ها زمینه‌ی مخالفت قریشیان با مسلمین را ایجاد کردند! در این بخش از سلسله‌ی دعوت رسول الله (صلی الله علیه وسلم) به روشنگری در این باره می‌پردازیم.

🔸دعوت به یکتاپرستی

علت مخالفت سران قریش با رسول الله (صلی الله علیه وسلم)، دقیقاً از جهت عقائد بوده است، نه مجردِ بی‌احترامی به خدایانشان، زیرا مشرکان مکه با نهضتی مواجه شده بودند که شعارش «نفی تعدد خدایان و اعتقاد به خدای واحد» بود، پس قطعاً همین مسأله برای آنان قابل تحمل نبوده است و آنان این نفی خدایان را - به گمان خود - بی‌احترامی می‌دانستند، مگر نه پیامبر (صلی الله علیه وسلم) با دلایل و براهین و با اسلوبی نیکو و حکیمانه با مشرکان مکه بحث می‌کرد، این مشرکان بودند که به جای گوش‌دادن و شنیدن و تدبر در سخنان آن‌حضرت (صلی الله علیه وسلم) به آزار و اذیت مسلمین اقدام می‌کردند.
اگر این دین جدید (اسلام)، بی‌احترامی برای مشرکان داشت، پس چرا آن عده که مسلمان شدند و از خانواده‌ی خود مشرکین هم بودند، این سخنان پیامبراکرم (صلوات الله علیه وسلم) را که وحی بود، بی‌احترامی تلقی نکردند؟! بلکه با کمال میل و تا آخرین توانِ وجود، در رکاب آن‌حضرت (صلی الله علیه وسلم) بودند و البته مورد آزار و شکنجه‌ی مشرکان قرار می‌گرفتند.

🔹 در خطر افتادن جایگاه اقتصادی و سیاسی مشرکان مکه

از دیگر عللِ مخالفت مشرکان مکه با پیامبر (صلی الله علیه وسلم)، وجود جنبه‌های اقتصادی و سیاسی بوده است، چراکه آنان دعوت و تبلیغ اسلام را خطری جدی برای جایگاه خود می‌دانستند، درحالی‌که تبلیغات پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) در جهت «دعوت به یکتاپرستی و مکارم اخلاق و نهی از ستم» بوده است.

💢 پروفسور پطروشفسکی در کتاب «اسلام در ایران» می‌نویسد:

«بزرگانی که از رباخواران و بازرگانانِ برده‌دار بودند، علناً نسبت به تبليغات محمد (صلّی اللّه علیه وسلّم) نظر دشمنانه‌ای داشتند. نتوان گفت که سبب این خصومت تعصبات دینی بوده، بلکه تبلیغات محمد عليه بت‌پرستی برای منافع بازرگانی و سياسی مکه خطرناک بوده است. زيرا که دعوت وی ممکن بود به سقوط پرستش کعبه و بتان آن منجر شود. و اين خود مسلماً نه تنها هجوم زوار را متوقف و در عين حال بازار مکه را کساد و مناسبات بازرگانی آن شهر را با ديگر نقاط ضعيف می‌کرد، بلکه باعث سقوط نفوذ سياسی مکه می‌گرديد. بدين سبب بود که بزرگان مکه، دعوت محمدی را از نظرگاه منافع خويش بسی خطرناک شمرده، از وی متنفر بودند.» [۱]

باتوجه به دیدگاه پطروشفسکی، علت اصلی مخالفت قریش با پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم)، این بوده که جنبه‌ی اقتصادی و سیاسی مکه برای قریش به خطر می‌افتاده است، البته این خود می‌تواند یکی از دلائل مخالفت باشد، در هرصورت سخن وی می‌تواند پاسخی برای معترضین باشد که مخالفت را فقط از جهت بی‌احترامی به عقاید قریشیان می‌دانند.

سه سال اول بعثتِ پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم)، امر تبلیغ و دعوت به‌صورت مخفیانه بود و بعد از اعلان و آشکارکردن آن نیز، مسلمانان با تحریم اقتصادی و اذیت و آزار شدیدی مواجه شدند، فقط به جرم اینکه دعوت به عقیده و اندیشه می‌کردند.

🔹رفتار پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) در برابر آزار مشرکان

پیامبراکرم (صلی الله علیه وسلم) و مسلمین موظف بودند که در برابر بدی و آزار مشرکان مقابله به مثل نکنند!

خداوند متعال فرموده است:
▪️«ادْفَعْ بِالَّتي‏ هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَصِفُون» [مؤمنون: ۹۶]‏
▫️«(به كار دعوت خويش ادامه بده و خصال) بد (ايشان) را با (خصال) نيک (خود) و (سخنان) نامطلوب (آنان) را با بهترين (منطق) پاسخ بگو.»

ادامه ...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism | رد شبهات ملحدین