⭕️ اگر خداوند رحیم است، پس چرا این همه «شر» در دنیا می‌بینیم؟!

◽️ ابتدا باید گفت: سائلِ این سؤال از سه حالت خارج نیست:

۱- یا اینکه شخص ملحدی است که در این صورت، با او پیرامون صفات خالق سخنی گفته نمی‌شود تا زمانی که به وجود چنین خالقی اقرار کند، وگرنه قبل از سؤال در مورد خیر و شر باید از پیدایش خلقت سؤال شود: «پدیدآورنده‌ی وجود کیست؟»
بنابراین پیش از هر چیز، او باید به صانع اقرار کند.

۲- یا اینکه سائل، شخصی است که به وجود دو «إله» معتقد است!
که با دلیل تمانع به او جواب داده می‌شود: {لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا}

۳- یا اینکه شخصی مؤمن به «إله» و خالق واحد است، اما چنین شبهه‌ای برای او به وجود آمده که در پی دفع آن است.
در این حالت باید با او به این اتفاق رسید که اللّه متعال، خالقی علیم و حکیم است. او تعالیٰ هیچ مخلوقی را عبث و رها نیافریده است، بلکه همه‌ی خلقت بر اساس علم و حکمت است. زمانی که در این نقطه به اتفاق رسیدیم، باید بدانیم که خداوند متعال شرّ محض را نیافریده است، بلکه او خیر را خلق فرموده است (بیدك الخير) و از لوازم چنین خیری، «شرّ نسبی» می‌تواند وجود داشته باشد تا بدین گونه وجه خیر در امور را آشکار فرماید. چنانکه گفته‌اند: «وبضدها تتمیز الاشیاء.»

◽️ پس شرّ محض به خداوند حکیم و رحیم نسبت داده نمی‌شود؛ چنانکه در حدیث شریف آمده است: «والشرّ لیس إليك» [صحيح الترمذی|۳۴۲۲]، اما به سبب علم و حکمت فراوانش چنین امر حکیمانه‌ای برای بعضی (و یا اکثر مردم) مخفی می‌ماند و چنین گمان می‌شود که شرّ محض است! و چه بسا در وقایع جاریه‌ی مردم، عبرتی نهفته باشد که از آن غافل‌اند. اینکه بعضی از مصالح مردم تعطیل می‌شود صحیح و قابل قبول است، اما در چنین شرّ ظاهری، خیر فراوانی نهفته است.

◽️ بسیاری از امور طبیعی که خداوند آن‌ها را آفریده است، دوباره به مسیر خود باز می‌گردند، به‌نحوی که جانورانی که در حال انقراض بودند، بیشتر شده‌اند و آلودگی کاهش یافته و لایه ازن ترمیم شده است؛ بلکه حتی در محیطی کوچک‌تر، بسیاری از مردم در اولویت‌های خود تجدیدنظر کرده‌اند. به‌طوری‌که نعمت‌های فراوان خداوند را که پیشتر از آن‌ها برخوردار بودند، شناخته‌اند و پس از آنکه در نظر بسیاری از مردم چیزی معمولی و حقی طبیعی به‌شمار می‌رفتند، مورد توجه قرار گرفته‌اند و ارتباطات خانوادگی از سر گرفته شده و روابط قوی‌تر شده است.

◽️ دانستیم گاهی این حوادث مشکلی بزرگ و شرّی فراگیر به شمار می‌آیند، اما خیر فراوانی در خود دارند؛ البته برای کسی که بخواهد متذکّر شود یا شکرگزاری کند. بنابراین هر چیزی که ظاهرا شرّ اما در باطن، خیر و رحمت باشد چنین تفسیری دارد. مثال در این مورد بسیار است و کسی که اندک تأملی نماید درک خواهد کرد!

✍🏻نویسنده: آرمان کریمی
bit.ly/3ikduD5
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism | رد شبهات ملحدین