🔲 نه هرکه آسان‌تر گفت، راستگوتر است!

خداوند متعال فرموده است:
▫️{وكذلك جعلناكم أمة وسطا} [البقرة: ۱۴۳]
▪️«و بی‌گمان شما را امتی میانه‌رو قرار دادیم.»

🔸آری! اینگونه الله تعالی میانه‌روی را از ویژگی‌های امت اسلامی قرار داده است و یاران پیامبر ﷺ نمود عملی آن بوده‌اند. بعدها گروه‌هایی به وجود آمدند که از مرزهایی که خداوند متعال قرار داده بود، منحرف شدند و به افراط یا تفریط مبتلا شدند؛ برای نمونه، خوارج به افراط در وعید معروف هستند و مرجئه بر خلاف آنان به تفریط رفتند. البته منهج هر دو سزاوار سرزنش است؛ زیرا از حدود خداوند تعدی کرده‌ و از شاهراه مؤمنانِ راستینِ پیش‌ازخود خارج شده‌اند.

در زمان ما نیز افراط و تفریط بسیارند، اما تعجب از این است که گروهی تفریط را وسیلهٔ جذب مردم به دین قرار می‌دهند! کم نیست که فردی با لباس دین یا به نام دعوتگر و دین‌پژوه در شبکه‌های اجتماعی یا کانال‌های تلویزیونی ظاهر شود و چیزهایی بگوید که حتی مرجئه نگفته‌اند و بلکه به ذهنشان هم خطور نکرده باشد، اما اینان گوی سبقت را ربوده‌اند. گاهی یهود و نصاری را از زمرهٔ مؤمنان و نجات‌یافتگان می‌دانند و گاهی بهشتِ خداوند را با هوای خود میان مردم تقسیم می‌کنند! [۱]

🔺عامهٔ فریب‌خوردگان و دین‌باختگانی که شیفتهٔ سخنان این افراد می‌شوند، جوانانی هستند که حقیقت دین را نفهمیده‌اند و به دنبال دینی می‌گردند که از تکلیف و واجبات خالی و پر از وعده‌هایی باشد که به مزاق همگان شیرین بیاید؛ دینی که هم کاخ‌ سفید از آن خشنود باشد و هم نظر ملکه را جلب کند! پس بعضی از آنان، مفاهیم ایمان و کفر را تحریف و به‌گونه‌ای دیگر عرضه می‌کنند، از ارزش «حق الله» می‌کاهند و نیکی و عبادت را به ارتباط میان انسان‌ها محدود و احکام شرعی را که از ثوابت هستند و امت بر آنها اجماع داشته، انکار می‌کنند!

از جمله مسائلی که در کتاب‌های مربوط به علم اصول ذکر شده، «رخصت‌جویی» است؛ فردی از عالمی دربارهٔ حکم شرعی چیزی سؤال می‌کند و آن عالم پاسخ می‌دهد که حرام است و این فرد به دنبال کسی می‌گردد که آن را برایش حلال کند، پس از علمای دیگری می‌پرسد تا بالاخره فتوای دلخواه خود را بیابد! از سلیمان تیمی نقل شده است که «اگر از هر عالمی در چیزی رخصت بگیری، تمامِ شر در تو جمع خواهد شد!» و ابن عبدالبر پس از آوردن این سخن گفته است: «در این مطلب اجماع وجود دارد و اختلافی دربارهٔ آن سراغ ندارم.» [۲] حتی بعضی از پیشوایان گفته‌اند که «هرکس در اختلاف عالمان به دنبال رخصت‌جویی باشد، زندیق شده است یا تا نزدیکی آن می‌رود!» [۳]

🔸بنگرید که بزرگان اسلام، دربارهٔ رخصت‌جویی در فروع دین چنین گفته‌اند، چه رسد به کسی که در اصول دین به دنبال کسی باشد که ایمان و کفر یا بهشت و جهنم را به گونه‌ای دیگر تعریف کند؟!!

پوشیده نیست که چنین روشی علاوه‌ بر اینکه با ایمان فرد در تناقض است، غیرعاقلانه نیز به‌نظر می‌رسد. تصور کنید که فردی خود را مبتلای به ویروس کرونا احساس کند، برای همین به‌دنبال پزشکی باشد که سلامتی او را تأیید کند، نه اینکه معاینهٔ درستی انجام دهد و حقیقت را به او بگوید! یا اینکه مردی را در نظر بگیرید که در جاده‌ای حرکت می‌کند و دو نفر را در راه می‌بیند؛ اولی می‌گوید که انتهای این راه مسدود شده است و دومی می‌گوید که قرار است در آنجا به گردن رانندگان مدالی بیاویزند! آیا واقعیت مهم است یا اینکه کسی را راستگو بشماریم که خبر از چیز آسان‌تری می‌دهد؟

ادامه…
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism | رد شبهات ملحدین