⁉️ اگر مختار هستیم، پس عذاب اخروی برای چیست؟!

🔺 شخصی از من پرسید: «مگر خداوند نگفته است که در دین، اجباری نیست؟ پس چرا خداوند کسی را که ایمان نیاوَرد یا نافرمانی کند، عقوبت می‌کند؟ پس اختیار چه می‌شود؟»

یکی از مهم‌ترین اسبابِ افتادن در دام چنین اشکالاتی این است که فرد، نص شرعی را به‌درستی نمی‌فهمد و آن را در جای خود قرار نمی‌دهد، برای همین، گمان می‌کند که بین نصوص، تعارضی حل‌نشدنی وجود دارد!
همچنین هر کلمه می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد و باید حساب هر معنا را در جای خود، جدا دانست. حال بیایید مفصلاً به بیان این دو موضوع بپردازیم:

⏺ آیا در دین اجباری هست یا نیست؟
بسیاری از مردم نمی‌دانند که آیهٔ {لا إکراه في الدین} [البقرة: ۲۵۶] چه معنایی دارد و چه بسا در مناسبت‌های مختلفی آن را تکرار کنند و حکمش را به چیزهایی تعمیم دهند که هرگز مورد تأیید شریعت اسلامی نباشد!
حافظ ابن کثیر (رحمه الله) در تفسیر آیه فرموده است: «کسی را برای اینکه مسلمان شود، تحت اجبار و اکراه قرار ندهید؛ زیرا اسلام دینی واضح است و برهان‌های روشنی دارد، پس نیازی نیست که کسی را مجبور به مسلمان‌شدن کرد.» [۱]

اسلام احکام و قوانینی دارد و برای تعدادی از جرایم، حد شرعی قرار داده است و ابداً نمی‌گوید که مردم در انجام هر کاری آزاد هستند؛ زیرا این قوانین اجباری نیستند. کسی که به اسلام در قلب خود مؤمن نباشد، در ظاهر ملزم به پذیرش قوانین حکومت اسلامی است و در صورت تخلف، همان گونه که در کشورهای دیگر مجرم شناخته شود، در حکومت اسلامی هم مجرم شناخته می‌شود. در لیبرال‌ترین کشورهای دنیا هم اینگونه نیست که مردم آزاد به انجام «هر کاری» باشند، پس چگونه توقع دارند که در حکومت اسلامی که بنیان آن، فرق‌گذاشتن میان فضیلت و رذیلت است، چنین باشد؟!

🔺 چرا این اشتباهات رخ می‌دهد؟!
زمانی که فقیه بخواهد حکم یک مسئله را بیان کند، تنها یک آیه را نمی‌بیند، بلکه مجموعه‌ای از دلایل شرعی را حاضر می‌کند. او تفسیر می‌داند و از کتاب‌های اهل تفسیر هم بهره می‌گیرد؛ پس آیاتی را که به آن موضوع ارتباط دارند، با هم جمع می‌کند و معنای هرکدام را درمی‌یابد و در جای خود می‌گذارد و احادیثی را که آمده است، درست می‌فهمد و آن‌ها را هم در جای خود قرار می‌دهد و اینگونه تصویری قابل قبول را در مقابل خود دارد؛ اما بسیاری از افرادی که در اشتباهات اعتقادی و منهجی گرفتار می‌شوند، شاید قرآن را هم نشناسند و تنها چند آیه از آن را شنیده‌اند که مفهومش را نیز نمی‌دانند و در موضوعاتی به آن‌ها استدلال می‌کنند که حقیقتاً بی‌ارتباط هستند. بعضی از این افراد عمداً به دنبال شبهه‌پراکنی هستند و به انتخاب گزینشی نصوص می‌پردازند! [۲] گروهی دیگر از مردم می‌خواهند اسلام را به نحوی عرضه کنند که انسان غربی آن را بی‌چون‌وچرا بپذیرد یا اینکه با قوانین و حقوقی که آن‌ها می‌شناسند، سازگار باشد! غافل از اینکه دین نیامده است که مطابقِ هوا و هوس مردم تغییر کند؛ بلکه آمده است تا هواهای نفسانی مردمان، تابع وحی گردد. خداوند فرموده است:
▫️{ولن ترضى عنك اليهود ولا النصارى حتى تتبع ملتهم} [البقرة: ۱۲۰]
▪️«یهود و نصاری هرگز از تو راضی نخواهند شد، تا اینکه از دین آن‌ها پیروی کنی!»
کسی که به‌درستی این آیه را فهمیده باشد، تلاش نمی‌کند تا هر حکمی از احکام اسلام را در مقابل غیر مسلمانان توجیه کند! بعضی دیگر از آن‌ها – که شاید نیت نیکی داشته باشند – از بازگوکردن مفاهیمی چون «ایمان و کفر» یا «بهشت و دوزخ» هراس دارند و چه‌بسا که خود زشتی کفر و شرک را باور ندارند و کافران را مستحق عذاب خداوند نمی‌دانند؛ برای همین دچار اضطراب نفسانی می‌شوند و سخنان عجیبی بر زبان می‌آورند!

ادامه...
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism | رد شبهات ملحدین