شبهه:
- اگر من چیزی از خدای تو ندانم به جهنم می‌روم؟
+ نه اگر ندانی نمیروی.
- پس چرا می‌خواهی به من بگویی؟

جواب:
اولاً. جهل در اسلام فضیلت نیست؛ این شبهه نشان می‌دهد که مخالفین اسلام، جهل را فضیلت می‌دانند و در کنج بی‌اطلاعی و نادانی خزیدن را عیب نمی‌شمارند، برای همین تفکرشان -هرچند که در ظاهر خود را طرفدار خردگرایی و دانایی نشان دهند- در شبهه‌یشان اثر کرده و باطنشان را نمایان ساخته است.
اما جهل نزد اهل ایمان چیز مطلوبی نیست؛ خداوند فرموده است: {هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ} [الزمر: 9]، یعنی: «آیا کسانی که می‌دانند، با آن‌هایی که نمی‌دانند، برابرند؟!»، و فرموده است: {قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ} [الأنعام: 50]، یعنی: «بگو آیا نابینا و بینا یکسانند؟ مگر نمی‌اندیشید؟!»

ثانیاً. چنین نیست که جهل و ندانستن، مطلقاً عذر باشد و انسان به آن معذور گردد؛ حجت‌های خداوند بر بشر، عبارتند از حجت‌های فطری، عقلی، رسالی و میثاقی، و خداوند انسان را بر فطرت خداپرستی آفریده است، پس کسی که خداوند را انکار کند تنها مکابره کرده است و به هر حال معذور نخواهد بود. اما كسانی که عذری داشته باشند، آنان هم در آخرت امتحان شده و اگر اطاعت کنند، بهشتی شده و اگر عصیان ورزند، جهنمی خواهند شد و این دیدگاه مشهور اهل سنت است که دلایل متعددی هم بر درستی آن دلالت می‌کند [1] از جمله حدیثی که چهار نفر را در امتحان قیامت به تصویر می‌کشد، و یکی از آنها مردی است که از اهل فتره باشد. [2]
از این گذشته، زمانی جهل عذر می‌آورد که انسان هیچ راهی برای آموختن نداشته باشد، اما کسی که بتواند جهل را از خود بردارد و دین را بیاموزد ولی اقدامی نکند دیگر معذور نیست و کفر تنها تکذیب و جحود نیست، بلکه اعراض از حق نیز یکی از اقسام کفر می‌باشد.

ثالثاً. دین تنها برای رستگاری اخروی نیست؛ عده‌ای از آنجا که از سوی دین احساس خطر کرده‌اند، سعی کرده‌اند با تبلیغات رسانه‌ای به فریب مردم بپردازند و آن را تنها مجموعه‌ای از تشریفات معرفی کنند، حال آنکه دین برنامه‌ی زندگی است و آمده تا غرایز انسان‌ها را هدایت و رهبری کند و در مسیر درست قرار دهد. احکامی که از سوی شارع تعیین شده، نمایانگر همین حقیقت است که دین تنها برای رستگاری در آخرت نیست و نیامده تا مردم را به انزوای در دنیا دعوت کند، یا آنکه آنان را به حال خود رها کنند تا هرچه خواستند را اخلاق به شمار بیاورند و جای فساد و صلاح را با هم عوض کنند. بنابراین آنکه اطلاع از دین ندارد، باید از آن مطلع شود تا هدایتی که از سوی خداوند نازل شده را در زندگی دنیایی خود نیز اجرا کند، تا علاوه بر سعادت اخروی، دنیای خود را هم آباد کرده و جامعه از فساد و هرج و مرج حفظ گردد.

والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»

پی‌نوشت‌ها:
[1] أحكام أهل الذمة، ابن قيم الجوزية (751 ه‍ــ)، ج 2، ص 1137
[2] مسند أحمد، أحمد بن حنبل الشیباني (241 ه‍ــ)، ج 26، ص 228
https://bit.ly/2OG0XxT
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)