مگر می‌توان به پیغمبران شک نمود؟!

در حدیثی صحیح و متفق علیه آمده است پیامبر (صلی الله علیه وسلم) به همراه همسرشان أم‌المؤمنین صفیه (رضی الله عنها) بودند که دو مرد انصاری از آنجا عبور کرده و بر ایشان سلام کردند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) عرض کردند: این [همسرم] صفیه بنت حیی است. آن دو صحابی گفتند: ای رسول خدا، سبحان الله، و این بر آنها دشوار و سخت آمد.
پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «شیطان مانند خون در رگ‌های انسان جاریست، بنابراین ترسیدم که مبادا شیطان چیزی در دل‌های شما به وجود آورد!» [اللؤلؤ والمرجان، حديث 1404]
و در روایت هشیم آمده است: «ای رسول خدا! مگر ما جز ظن نیک به شما داریم؟» [فتح الباري، ج 4، ص 279]

از امام شافعی پیرامون این حدیث آمده است: «چنین نبود که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) ایشان را به بدگمانی متهم کند، بلکه این ادب ایشان بود!» [حلية الأولياء، ج 9، ص 92]
این از جمله آدابی است که پیامبرمان (صلی الله علیه وسلم) به ما آموخته‌اند؛ ایشان با وجود عصمت از مواضع تهمت دوری می‌کرده‌اند، بنابراین ما که معصوم نیستیم باید بیش از ایشان از مواضع تهمت دوری کرده و خود را آماج سوء ظن دیگران قرار نداده و از انجام اموری که برای دیگران شبهه‌آفرین باشد، دوری کنیم.

همچنین سبحان الله یا الله اکبر گفتن آن دو صحابی، به سبب تعجب و از آن جهت بود که پیغمبران والاترین مردمان هستند و نمی‌توان به آنان شک کرده و گمان بد برد، زیرا متهم‌ساختن ایشان (صلی الله علیه وسلم) در چنین اموری به اتفاق کفر و منافی ایمان است؛ مؤمنان به راستی و درستی نبوت پیامبر (صلی الله علیه وسلم) ایمان داشته، ایشان را از قبائح منزه داشته و بیش از خود دوست می‌دارند.

پس پیامبرمان (صلی الله علیه وسلم) بر فراز اخلاق و آداب، و در رأس هر شرف و فضیلتی قرار دارند!
وصلى الله وسلم على سيدنا محمد الذي أوتى جوامع الكلم واشتهر من نصيحته للأمة ما تيقن وعلم

https://bit.ly/2yy7l1s
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)