ما کار نیک را چون نیک است انجام می‌دهیم، اما شما به دنبال اجر هستید!

بعضی از ملحدین می‌گویند: ما کار نیک را چون نیک است انجام می‌دهیم و مانند مسلمانان به دنبال پاداش آن نیستیم، برای همین به انجام‌دادن کارهای نیک سزاوارتریم!

عبارت «کار نیک را به سبب نیک‌بودن‌اش انجام می‌دهد» عبارتی فریبنده است، زیرا هیچکس کاری که بی‌منفعت باشد را انجام نمی‌دهد و این حقیقتی غیر قابل انکار است. پس اگر کسی کار نیکی را به سبب نیک‌بودن‌اش انجام داد، آن را برای سیرکردن رغبتی که در فطرت او ریشه دارد و به نیکوکاری میل دارد انجام داده، و انجام کار نیک به او احساس خوشبختی می‌دهد، بنابراین او نیز در مقابل این حس آن را انجام داده است، وگرنه اگر کار نیکی بود که احساسات او را آزرده می‌کرد و مضطرب می‌ساخت، از انجام آن خودداری می‌نمود؛ پس نتیجه‌ی نهایی به‌دست‌آمدن رغبت و لذت‌بردن از احساساتی‌است که موجب آسودگی و خوشحالی فرد می‌شوند.

اما چرا مثلاً فردی که به مازوخیسم مبتلاست، خود را شکنجه می‌کند و آزار می‌دهد؟ چه نیکی‌ای در عذاب‌دادن خویشتن نهفته است تا او را به چنین کاری وادارد؟
پاسخ آن است که فرد مازوخیست با شکنجه‌دادن خود احساس لذت می‌کند و این را در معیار خود، یک نیکی شخصی می‌داند!
حتی آنکه خودکشی می‌کند، ازبین‌رفتن و نابودی خود را بهتر از ماندن، و ماندن‌اش در دنیا را بدتر از نابودی می‌داند!

شیخ الاسلام فرموده است: «نیکی‌کردن به دیگران پسندیده است، زیرا سبب می‌گردد که شخص نیکوکار بخاطر آن ستوده شود؛ یا برای آنکه نفس او به‌واسطه‌ی آن به کمال می‌رسد، یا بدین خاطر که او با انجام نیکی، قصد ستوده‌شدن و پاداش نموده است، یا بخاطر دردی که در وجود دارد و با نیکوکاری قصد دفع آن درد را دارد، و یا اینکه از نیکی کردن، لذت برده و شادمان می‌گردد، چرا که نفس بخشنده به سبب نیکی که به دیگران برساند، خوشحال و مسرور می‌شود و لذت می‌برد. بنابراین نیکی‌کردن به دیگران پسندیده می‌شود، زیرا امور یادشده به شخص نیکوکار می‌رسند و بخاطر انجام آن ستایش می‌شود، اما در صورتی که نیکوکاری و ترک آن نزد کسی که آن را انجام می‌دهد یکسان باشند، دیگر انجام چنین کاری از جانب او نیکو نیست، بلکه عاقلان آن را عبث و بیهوده می‌شمارند و هرکس کاری را انجام دهد که نه لذتی برای خود دارد و نه مصلحت و منفعتی -به هر شکل، چه فوری و چه در آینده- در آن باشد، کار بیهوده‌ای مرتکب شده است!»

چه چیزی سبب می‌شود که فرد مبتلا به سادیسم دیگران را شکنجه کند؟ همان معیار: اختلال روانی او را به شکنجه‌ی دیگران وامی‌دارد و از آن احساس لذت می‌کند، درحالی‌که فعل نیکی انجام نمی‌دهد و تنها نیکی که در آن ببیند، لذت است! پس معیارهای تعیین و قیاس «نیکی» نیز متفاوتند و در این حالت نمی‌توان گفت که هرکسی نیکی را بدون معیاری موضوعی، از پیش خود تعیین کند و چنین چیزی با مصلحت زندگی بشر سازگاری ندارد.

ادامه...

https://bit.ly/2RMA7nO
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)