❓ آیا پیامبر (صلی الله علیه وسلم) در شهادتین می‌گفته‌اند: شهادت می‌دهم که من رسول خدا هستم؟!
🍃 مفهوم و معنای شهادت، پیرامون «حکم»، «قضاء»، «اعلام‌داشتن»، «بیان‌کردن» و «خبردادن» می‌گردد؛ ابتدا باید گفت که شهادت‌دادن چهار مرتبه دارد:
1) دانستن، شناختن و اعتقاد به صحت و ثبوت آنچه بدان شهادت داده می‌شود.
2) سخن‌گفتن به آن، اگرچه در تنهایی و با خویشتن باشد.
3) اعلام و خبردادن از آن به دیگران.
4) ملزم‌داشتن و دستوردادن دیگران به آن. [1]
🍃 خداوند متعال در قرآن کریم، به وحدانیت خود شهادت داده و فرموده است: {شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ...} [2]، یعنی: «الله شهادت می‌دهد که معبودى جز او نیست...»
ابن قیم (رحمه الله) می‌گوید: «شهادت خداوند به وحدانیت خویش متضمن این مراتب چهارگانه است؛ یعنی خداوند به این مسئله علم دارد، و بدان سخن گفته و به مخلوقات خود نیز آن را اعلام داشته و به آن خبر داده، و آنها را بدان دستور داده و ملزم گردانده است.» [3]
🍃 از آنجا که پیامبران، خود اولین مخاطبین خداوند بوده‌اند، معلوم است که پیش از دیگران شهادت به رسالت خود می‌دهند و این مطلب در قرآن کریم به صراحت آمده است؛ در سوره‌ی اعراف می‌خوانیم که {وَقَالَ مُوسَى يَافِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ} [4]، یعنی: «موسی گفت: ای فرعون! من فرستاده‌ای از جانب پروردگار جهانیان‌ام!»، همچنین در قرآن از مسیح (علیه السلام) حکایت شده است که فرموده بود: {يَابَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ} [5]، یعنی: «ای بنی‌اسرائیل! من فرستاده‌ی الله به سوی شمایم!»
🍃 پس محمد (صلی الله علیه وسلم) نیز شهادت به رسالت خود می‌داده‌اند و هیچ تعجبی در این نیست، بلکه کاملاً معقول است که پیامبران خود اولین مؤمنان به رسالت خود باشند و به آن شهادت دهند، همان‌طور که خداوند فرموده است: {آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ} [6]، یعنی: «پیامبر به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده ایمان دارد، و مؤمنان بدان باور دارند؛ همگی به خدا و فرشتگان او و کتاب‌های او و پیامبرانش ایمان دارند.»
بنابراین از آنچه گذشت فهمیدیم که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) خود اولین مؤمنان بوده‌اند و ایمان مؤمنان، تابع ایمان و تبلیغ ایشان می‌باشد، در نتیجه هیچ اشکالی ندارد که ایشان به صدق رسالت و نبوت‌شان شهادت دهند، بلکه اگر خلاف این بود، جای تعجب داشت و آنچه هست، جای تعجب و شگفتی ندارد! اصل این اشکال از سوی ناباوران برای آن بود که معنای «شهادت‌دادن» را به درستی نشناخته‌اند، و مراتب آن را نفهمیده‌اند، پس معلوم است که در چنین حالی به اشتباه رفته و می‌خواهند بی‌خبران دیگر را هم به اشتباه بیندازند، اما آنان که می‌دانند را که می‌تواند بفریبد؟!
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] تفسیر القیم، مكتبة الهلال، صص 178-177
[2] آل عمران، آیه‌ی 18
[3] تفسیر القیم، ص 178
[4] الأعراف، آیه‌ی 104
[5] مریم، آیه‌ی 30
[6] البقرة، آیه‌ی 285
https://bit.ly/30HndeM
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
Post #2092
10.1K
- 👍 1