🔻20 قانون اسلام در زمان جنگ

🔘جنگ یکی از عواملی است که خواه‌ناخواه میان انسان‌ها پدید می‌آید و در جهان ما داشتن قدرت نظامی و جنگی تعیین کننده قدرت و حاکمیت است همانگونه که قدرت‌های جهانی در زمان ما با همین قدرت جنگی و نظامی بر دنیا سلطه پیدا کرده‌اند و نه با سخنان به‌ظاهر محترمانه؛ و جهاد در دین مبین اسلام نیز یکی از مواردی است که به کرّات در قرآن به آن اشاره شده است. شما در این مقاله با اطلاع از قوانین جنگی دین اسلام خواهید فهمید چرا در کمتر از سی‌سال، شریعت اسلام توانست بر نصف زمین حکمرانی کند. فراموش نکنید صرفا با تصرف کردن سرزمینی نمی‌توانید دین و عقیده مردم را تغییر دهید مگر اینکه برنامه و عقیده‌ای راسخ‌تر از عقیده‌ی حاکم بر مردم ارایه دهید و اگر صرفا تصرف و قدرت نظامی باعث تغییر آداب و رسوم مردم میشد باید تصرف ایران توسط مغول و... باعث تغییر دین و عقیده مردم می‌گردید. اما این برنامه چیست که تا این‌مقدار مردمِ سرزمین‌های مختلف با آداب مختلف را شیفته خود کرد. نگاهی کوتاه به ۲۰ مورد از قوانین اسلام در زمان جنگ:

▪️زنان را نكشيد: (لا تقتلوا النساء)[1]
▪️كودكان را نكشيد: (لا تقتلوا وليدا)[2]
▪️راهبان و صاحبان عبادتگاه ها را نكشيد: (لا تقتلوا أصحاب الصوامع)[3]
▪️بازرگانان را نكشيد: ( جابر بن عبد الله قال كنا لا نقتل تجار المشركين على عهد رسول الله صلى الله عليه و سلم )، ترجمه: جابر بن عبدالله رضي الله عنه مي گويد: ما بازرگانان مشرک را در عهد رسول الله صلی الله علیه و سلم نمی کشتیم.[4]
▪️سالمندان را نكشيد: (لا تقتلوا شيخا فانيا)، ترجمه: هیچ پیرمرد فرسوده‌ای را نکشید.[5]
▪️شكنجه ندهيد، خيانت و تجاوز نكنيد: (لا تغلوا ولا تغدروا ولا تمثلوا)، ترجمه: زیاده روی و تجاوز نکنید، خیانت نکنید، شکنجه ندهید.[6]
▪️كشاورزان را نكشيد: (اتقوا الله في الفلاحين فلا تقتلوهم إلا أن ينصبوا لكم الحرب)، ترجمه: تقوای خداوند را داشته باشید در مورد کشاورزان و آنان را به قتل نرسانید مگر این که جنگ را برای شما برپا دارند.[7]
▪️درختان ثمردار را قطع نکنید (ولا تقطعوا مثمرا)[8]
▪️آبادی‌ها را ويران نكنيد: (ولا تخربوا عامرا)[9]
▪️حيوانات را نكشيد: (ولا تذبحوا بعيرا ولا بقرة إلا لمأكل)، ترجمه: شتر و گاوی را نکشید مگر برای خوردن.[10]
▪️درختان را نسوزانید: (ولا تغرقوا نخلا ولا تحرقوه)، ترجمه: و هیچ نخلی را غرق نکنید و آن را نسوزانید.[11]
▪️كليساها را منهدم نكنيد: (ولا تهدموا بيعة)[12]
▪️بيماران را نكشيد: (لا تقتلوا مريضاً)[13]
▪️شکنجه کردن حرام است: (إن الله يعذب الذين يعذبون الناس في الدنيا)، ترجمه: همانا خداوند [در قیامت] عذاب میدهد کسانی را که مردم را در دنیا عذاب می دهند.[14]
▪️در قبول دين اجباري نيست: (لا إِكْراهَ فِي الدِّين‏)، ترجمه: در [پذيرش] دين هيچ اجبارى نيست‏.[15]
▪️سفيران كشته نمی‌شوند: (أن الرسل لا تقتل)[16]
▪️با اسيران به نيكی رفتار كنيد: (استوصوا بالأسارى خيرا)[17]
▪️فراري را دنبال نكنيد: (لا تتبعوا مدبرا)، ترجمه: هيچ فراری‌ را دنبال نكنيد.[18]
▪️تسليم شدگان در امان هستند: (من ألقى سلاحه فهو آمن)، هر كس سلاحش را بیندازد در امن و امان است.[19]
▪️بر زخميان سخت نگيريد: (لا تجهزوا على جريح)[20]
▪️كساني كه اهل جنگ نباشند، بنابه ديدگاه جمهور علماي اسلامي، كشته نمی‌شوند: (من لم يكن من أهل الممانعة والمقاتلة، كالنساء والصبيان والراهب، والشيخ الكبير، والأعمى، والزمن، ونحوهم فلا يقتل عند جمهور العلماء؛ إلا أن يقاتل بقوله أو فعله)، هر كس كه اهل جنگ و ممانعت نباشد مانند: زنان، كودكان، راهب، سالمند، نابينا، بيمار و امثال ايشان نزد جمهور علماء كشته نمي شود مگر اينكه با سخنش (رأي و نظرش) و يا عملش بجنگد.[21]
▪️لشكر اسلام وحشي نبودند: آقاي ويل دورانت در كتاب « تاريخ تمدن» می‌نويسد: در جنگهاي خود وحشی‌خوی نبودند. ببینید ابوبکر به آنها چه می گوید: « شما را به چند چیز سفارش می کنم که از من یاد داشته باشید: عادل باشید؛ دلیر باشید؛ بمیرید؛ ولی تسلیم دشمن نشوید؛ رحیم باشید؛ از کشتن پیرمردان، زنان، و کودکان بپرهیزید؛ درختان را نبرید و نسوزانید؛ گوسفند و گاو و شتر را جز برای خوردن نکشید؛ قول خود را حتی نسبت به دشمنان حفظ کنید؛ به کسانی خواهید گذشت که در صومعه هاي گوشه گرفته اند، آنها را با گوشه گیریشان واگذارید، اما سایر مردم را وادار کنید که یا مسلمان شوند و یا به ما جزیه دهند؛ به کسانی خواهید گذشت که خوردنیهای گونه‌گون در ظرفها براي شما می‌آورند، اگر از آن خوردید، نام خدا را یاد کنید؛ کسانی را خواهید دید که وسط سر را تراشیده و اطراف آن را واگذاشته اند، آنها را با شمشیر نزنید؛ به نام خدا حرکت کنید.» دشمنان را میان اسلام یا شمشیر مخیر نمی کردند، بلکه انتخاب میان اسلام و جزیه و شمشیر بود.[22]