وجود شر، خدا را نفی نمی‌کند!

آتئیست‌ها به زعم خودشان با استناد به "قضیه‌ی شر" معتقد هستند که چون در جهان شر وجود دارد و از طرفی هم چون خدا وصف به رحمت و علیم و قادر شده بنابراین این تناقض بوجود میاید و خدا را نفی می‌کند! در حالی بر فرض اینکه این قضیه‌ی شر را هم به‌عنوان یک حقیقت بپذیریم باز دلیل بر نفی خدا نیست، زیرا:

اولاً: وجود شر نهایتاً و در بدترین حالت نفی برخی "صفات" را می‌رساند نه نفی "ذات" در حالی که آتئیست‌ها از این قضیه‌ی شر در نفی خدا (ذات) استناد می‌کنند که این اشتباه است.

ثانیاً: ارائه‌ی قضیه‌ی شر با موازین اسلامی مستلزم این است که پاسخی که اسلامی است به این قضیه داد نه اینکه عنوان شر را برای مسلمین بیان کنند امّا آتئیست‌ها دیدگاه اشتباه خودشان را بر آن تحمیل کنند، و از ما نیز انتظار داشته باشند دیدگاهشان را بپذیریم در صورتی که در اسلام قضیه‌ی شر سلب نسبی برای خیر است و یک استثناء بر قاعده تلقی شده است. مثلاً:

- سلامتی خیر است و یک قاعده است امّا بیماری، استثناء، و باز معالجه‌ی همین بیماری(ها) خود خیر است!

- آرامی و ثبات زمین خیر است و یک قاعده است امّا زلزله، استثناء، و باز همین زلزله به نسبت خود زمین گاهی خیر است!

ثالثاً: در اسلام اراده‌ی آزاد از ضروریات این دنیا است که در آن امتحان وجود دارد، و بر همین اساس آخرت نیز عالَم حساب است؛ توضیح این مسئله برای جواب به قضیه‌ی شر بر اساس مبانی اسلام توسط مسلمین چنین خواهد بود:

اول اینکه: وجود ظلم در دنیا موقت است، چراکه انسان در مواجهه با عملکردهایش نسبت به همنوع یا سایر موجودات ممکن است دچار ظلم شود که این نوع ظلم موقت می‌باشد در حالی که در همین دنیا ممکن است بازخواست گردد و با ظلم وی مقابله شود مثلاً اگر دچار قتل یا دزدی و ...، شده باشد مجازات می‌شود و در آخرت نیز به نسبت عدالت مطلق، این نوع ظلم دنیایی دائمی نخواهد بود و با محاسبه ظالم (در صورتی که در دنیا عدل حاکم نگردیده باشد) در آخرت نیز عدالت برقرار می‌شود.

دوم اینکه: بلایا و مصیبت‌هایی که بر مسلمان (انسانی که از منظر اسلام به قضایا نگاه می‌کند) مقدر شده است و در آن اراده‌ی بشر راه نداشته، ظلم نیست چراکه نصوص اسلامی به روشنی بیان کرده‌اند که اینها:

الف: پاداشی از جانب خداوند به دنبال دارد؛ «اگر شما درد مى‏كشيد، آنان [نيز] همان گونه كه شما درد مى‏كشيد، درد مى‏كشند، و حال آنكه شما چيزهايى از خدا اميد داريد كه آنها اميد ندارند، و خدا همواره داناى سنجيده‏كار است.» [نساء: 104]

ب: ترفیع مقام برای صابرین؛ « بى‏ترديد، شكيبايان پاداش خود را بى‏حساب [و] به تمام خواهند يافت.» [زمر: 10]

ج: پاکی یا تخفیف گناهان؛ «هیچ مسلمانی نیست که اذیت و رنجی بوی برسد خار و بالاتر از آن، مگر اینکه خداوند در برابر آن گناهانش را بخشیده و کم می‌کند، مثل درختی که برگهایش می‌ریزد.» [صحیح البخاری، ج7، ص115 ح5648]

سوم اینکه: آنچه در دنیا از نعمتهای موقت و فانی از هر مسلمانی که راضی است سلب شود، در عوض آن در آخرت و عالَم باقی به او داده میشود و خداوند متعال روز حساب را به روزی که در آن ظلمی نیست توصیف نموده است. [غافر: 17] و این عدالت طبیعتاً شامل همه‌ی مخلوقات می‌شود.

چهارم اینکه: باتوجه به بندهای قبلی که توضیحشان گذشت، شخص خداناباوری که به آخرت و روز حساب باور ندارد و بلکه خود را در دنیا و طبیعت موجود و شری که برای خویش وصف نموده است منحصر کرده در حقیقت به خود ظلم می‌کند چراکه عدل مطلق را که به رحمت مطلق می‌انجامد را نادیده گرفته است از این‌رو خداوند متعال فرموده: «و از ميان مردم كسى است كه خدا را فقط بر يک حال [و بدون عمل‏] می‌‏پرستد. پس اگر خيرى به او برسد بدان اطمينان يابد، و چون بلايى بدو رسد روى برتابد. در دنيا و آخرت زيان ديده است. اين است همان زيانِ آشكار.» [حج: 11]

رابعاً: خداوند متعال می‌تواند عالمی را خلق نماید که در آن شر وجود نداشته باشد چنانکه عالم ملائکه و بهشت در آن هیچ گونه شری که توصیف دنیایی از جانب آئیست‌ها شده برایش ذکر نگردیده است پس این ایراد یا سؤال که خداوند آیا می‌تواند عالمی (دنیایی) بدون وجود شر بیافریند؟ پاسخ آن آری است و خداوند متعال این توانایی را دارد چراکه قادر مطلق است!

نویسنده: هدایة الملحدین
ترجمه (دخل و تصرف): «رد شبهات ملحدین»

https://bit.ly/2XuIV4f
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)