هنگامی که بسیاری از افراد، گرسنگی و قحطی را در جهان مشاهده می‌کنند، می‌پرسند: پروردگارا، چرا؟!

اما دکتر عبدالرحمن سمیط (رحمه الله) پرسید: پروردگارا، دوست داری که من چه کاری انجام دهم؟!

رنج و مصیبت‌هایی که برخی به سبب آن، مسیر کفر را در پیش می‌گیرند یا به وادی شک و تردید می‌افتند، همان چیزیست که عبدالرحمن سمیط را واداشت تا آستین بالا زده و وارد میدان شود و با علم پزشکی به معالجه‌ی فقیران و مستمندان بپردازد و آنان را به اسلام دعوت نماید؛ او آنها را سیراب می‌نمود، غذا می‌داد و مدارس و مساجد را برایشان افتتاح می‌کرد،
و الله متعال نیز برکت بزرگی به او ارزانی داشت...

زیرا آنچه سبب شک یا کفر برخی شود، سبب خیر، پاداش و فتوحات بزرگی برای دیگران است.

کلید مسئله این است که مقام بندگی را بشناسی، اینجا پی می‌بری که خداوند متعال در برابر کارهایی که می‌کند، مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد، در نتیجه سؤال درست را می‌پرسی، یعنی: خداوندا، دوست داری که من چه کاری انجام دهم؟!

{ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ} [مائده: ۵۴]
یعنی: این، فضل خدا است که آن را به هر کس که بخواهد عطاء می‌کند.

به نقل از: «د. إياد قنيبي»
https://bit.ly/2PSVEsA
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)