🔻7+1 کلام برای نقد «بهتر» اسلام!

1- یار مهربان و خوش‌بیانم، گوگل!
وقتی مسلمانی را می‌بینید که به کتب مختلف تسلط دارد و در مناظره با فرق و ادیان، رفرنس‌های خفنی می‌دهد، رنگ نبازید! تا بارکشی هست، مطالعه نباید کرد! کافی است که از سایت‌ها و کانال‌های شیعه ضد اهل سنت، و از سایت‌ها و کانال‌های اهل سنت بر ضد شیعه استفاده کنید، اما تنها سه نکته را مراقب باشید:
1- اول متن چیزی مثل "سلام رفقا خووبیین" اضافه کنید تا کسی فکرش به این نرود که طبیعت‌ناکرده، شما این متن را به سرقت برده‌اید!
2- اضافه‌کردن گل و بلبل و انگشت و... در متن سرقت‌شده، مستحب غیرشرعی است.
3- وقتی در متن نوشته بود "امام البانی رحمه الله فرموده است"، امام را به "عالم بزرگ اسلام‌گرایان" تغییر دهید و "رحمه الله" را هم حذف کنید، کمی تکامل پیدا کنید!

2- دستی دارم که أبو الهول ندارد...
این یادگار جوانان ناکام است: ای اسلام‌گرایان! تمام کتب شما اعم از کتب شیعه و سنی در دستان ماست!
اصلاً چقدر اهمیت دارد که حتی کتب دینی دوران مدرسه را هم گم کرده باشید؟ همیشه طوری وانمود کنید که کتابخانه‌ای به عرض شانه‌ها به توان عددی از مضرب چهار دارید که کتب مختلف اسلامی را در خود جمع کرده است، چون نصب‌کردن مکتبه‌ی شامله یا رفتن به سایت مکتبه‌ی فقاهت افتخاری ندارد و از همه کس برمی‌آید!

3- هرکه ادعایش بیش، عِرضَش بیشتر!
مهم نیست که آخرین کتابی که درباره‌ی اسلام خوانده‌اید، تعلیمات دینی دوره‌ی دبیرستان باشد، و هیچ اهمیتی ندارد که به دلیل تجاوز از خطوط سنوات مجاز، با اردنگی از دانشگاه اخراج شده باشید! مهم این است که باز هم می‌توانید ادعاهای بزرگی کنید و وجهه‌ی بهتری پیدا کنید؛ خود را تاریخ‌دان و اسلام‌شناس جا بزنید، با همان دیپلم زنگ‌زده‌ی‌تان لقب «دکتر» را پیش اسمتان بگذارید و همیشه طوری وانمود کنید که قرآن را بهتر از مسلمانان شناخته‌اید و نیازمندند که «شما» دینشان را به آنها بیاموزید!

4- سعی کنید شکست را به روی خود نیاورید!
شکست، دو شکست است؛ شکست واقع و شکست ظاهر، و دومی از اولی تلخ‌تر است! طبیعی است که در مباحثه با مسلمانان عرصه بر شما تنگ شود، اما اینکه شکست را بپذیرید، طبیعی نخواهد بود!

5- منِ نفرت‌انگیز!
گاهی ممکن است در راه خردپاشی و خردپراکنی!! آنقدر مفتضح شوید که تا دو هفته از خود متنفر شده و به بحران «خودستیزی» مبتلا گردید. بعد از آنکه عده‌ی مذکور تمام شد، اکانت خود را حذف کرده و مجدداً برگردید، بعد بادی در غبغب بیندازید و با وقاحت تمام (این یکی تمرین زیادی می‌خواهد) بگویید: آه خدای من! این مناظره جعلی است و آن اکانت هم اکانت من نیست!

6- چه کسی پنیر مرا هاپولی کرد؟!
یک بزرگی که یادم نیست چقدر بزرگ بود، فرموده است: من طرفدار فلسفه‌ی اوشوی جوانمرد هستم که طرفدار آزادی کلان جنسی است! پس تا می‌توانید سعی در جذب دختران بیچاره‌ای داشته باشید که در ذهن خود به دنبال استفاده از علم و خرد نداشته‌ی شما هستند، اما شما در ذهن خود به دنبال... ببخشید تلفنم زنگ می‌خورد...
کجا بودم؟ اگر کسی خواست به گاو شما چشم بدوزد، با یک وسیله‌ی محکم (ترجیحاً بیل) او را هلاک سازید و اگر او هم مدیری بود، زاویه‌ی دیدتان را از اوشوی کبیر به بروسلی فقید تغییر دهید و حسابش را برسید!

7- هرجایی جز سه و نیم گرینویچ!
برای آنکه بهتر جلوه کنید، خودتان را اروپایی جا بزنید! مهم نیست که بیکار در خانه افتاده‌اید و مفیدترین کاری که می‌کنید لایک‌کردن عکس‌های حیوانات در حال انقراض مانند یوزپلنگ ایرانی در اینستاگرام باشد! هر وقت برای رفع حاجت رفتید، بگویید یک «تماس کاری» دارم، زمان‌هایی که بیرون می‌روید را هم به «جلسه‌ی هیئت مدیره» بچسبانید که نورٌ علی نورٍ می‌شود!

8- اِکسکیوز مای فرنچ!
گاهی وضعیت خرچنگ‌قورباغه می‌شود و در لبه‌ی رسوایی قرار می‌گیرید! در این مواقع با توهین به مقدسات می‌توان فرد مسلمان را فراری داد، زیرا او مانند ما گوشش به شنیدن فحش عادت ندارد و فحش را هم نشانه‌ی باهوش‌بودن نمی‌داند! (البته این روش تنها در زمان نویسنده کاری بوده، اما الآن خز شده است و اگر کسی این روزها در لبه‌ی رسوایی چنین کاری کند، هم از لبه سقوط می‌کند و هم در مرداب تمساح‌ها می‌افتد! -مترجم-)

📕 به نقل از کتاب «آموزش خردپاشی با متد دَیوید خاکِبْسِر»

برگرفته از: هداية الحياری في تصحيح الفتاوی

✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)