معبود خویش را چنان عبادت کن که گویی او را می بینی
چنان که هر لحظه حس حضور او در وجودت تجلی یابد
چنان که از لذت این حضور ثانیه به ثانیه و هر نفس قلبت مالامال از اطمینان و یقین باشد
چنان که با درک حضور وی همه سختی های عالم رخت بربندند و در جوار رحمت بی پایانش تو باشی و باور به پایان تمامی رنج های این هستی
چنان که در رفتار، کلام و در هر نفس زیستن، باور به حضور چنین خالق والایی تو را برحذر دارد از اینکه گامی به خطا روی
از اینکه دین را از سیاست جدا ساخته و ظلم روا داری به زیردستانی که نباید
به آنان که به واسطه ی ضعف و زبونی توان رویارویی با تو ندارند
به آنان که به دنیا آمدند و به واسطه ی فقر و درماندگی برآمده از ستم حاکمان و استعمار عده ای غارتگر، هستی نیافتند.
آری
معبود خویش را چنان عبادت کن که گویی او را می بینی تا برحذر باشی از اینکه چگونه زیستن را از دین جدایی بخشیده و نفس را به منظور حفظ منافع خویش حاکم گردانی
تا قلب احدی از کلام و رفتار تو به درد نیاید
تا حقوق همگان را به رسمیت بشناسی

تا به این واسطه محبوب عالم باشی و عالمی شیدای تو (مریم : ۹۶).

نویسنده: محمد قطب
مترجم: زهرا صالحی
تعداد صفحات: ۲۳
حجم: کمتر از یک مگابایت

https://bit.ly/2KLUmx1
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)