#در_جهان_مادی_خیر_و_شری_وجود_ندارد

در جهان مادی خیر و شری وجود ندارد وبرای ظلم و عدالت معنایی متصور نیست. تنها چیزی که وجود دارد یک جبر مادی است که باید همه به آن تن دهند. با توجه به ابزار سنجشی ماتریالیستی، مجرم، مجرم نیست بلکه صرف شخصی است که قربانی ژنهایش بوده که محکوم به همان جبری است که بر جزئیاتش سیطره دارد. بلکه در این منظومه، انسان، صرفا نتیجه ستیزطولانی و قتل وکشتار برای بقا است.
اخلاق در باور شخص ملحد، نسبی است. لذا ظلمی که شخص ملحد آن را ناپسند میداند در باور دیگری عین صواب است. و آنچه که در باور دیگران شر محسوب می شود شاید برای برخی دیگر خیر باشد. در جهان مادی حیوانی همه چیز بر اساس مصلحت سنجیده میشود. اگر مثلا قتل موافق با مصلحت بود، امری اخلاقی است.
شخص ملحد، به دلیل وجود شر منکر خالق می شود. به عبارتی دیگر: اگر خدایی باشد، نباید شری هم باشد. ما می پرسیم:
چه قانون و مرجعیتی، وجود شر و ظلم را در تضاد با وجود خدا می داند؟ وبه کدامین حق، شخص ملحد برای خالق تعیین تکلیف می کند که باید به چه چیزی اجازه دهد و کدامین را ناجایز قرار دهد؟ آیا از طرف خدا عهدی دارد؟ آیا گواه برآفرینش جهان بوده وحکمت امورات جهان را میداند؟
اگر قوانین وضعی و قراردادی بشر را قبول دارد که در بهترین حالتش مجرم را سزا میدهد ولی نمیتواند مانع ارتکاب جرایم شود بلکه بیشتر مجرمان بدون هیچ سزا و عقابی از دنیا رفته اند و انتقام و اجرای عدالتی برای قربانیانشان صورت نگرفته است، چرا ملحد بر قانون الهی ایراد گرفته و معترض است که متعهد به عدل مطلق در آخرت است، آخرتی که نمیتواند بر اساس مبدأ هر چیزی که علم اثباتش نکند خرافه است، منکرش شود؟ (وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ)
چرا خداوند، شر را آفریده است؟
ذات الله کلا رحمت و خیر است و به شر امر نمی کند ولی به خاطر حکمتهای فراوانی به وجودش اجازه داده است که برخی از این حکمتها را دانسته و بسیاری از آن بر ما مجهول است. (وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ) (وَمَا أُوتِيتُم مِّنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا). من جمله این حکمتهای آشکار:
1- خداوند به انسان بزرگترین نعمت را عطا کرده است و آن نعمت آزادی است. آزادی اختیار بین انتخاب فعل خیر و فعل شر. آزادی انسان هم مقتضی این است که شخص قابلیت و توانایی انجام هر دو را داشته باشد. آزادی ارزشی ندارد در جهانی که مردم مجبور به انجام کاری شوند بدون اینکه قدرت انجام ضد آن را نداشته باشند. در سنت های الهی آزادی همراه با امکان خطا کردن ارزشمند تر از بندگی همراه با ثبات و التزام واستقامت است. ( لَوْ يَشَاء اللَّه لَهَدَى النَّاس جَمِيعًا) . آیا عقل میتواند حکومتی را تصور کند که به حجت از ریشه کندن جریمه قتل، همه مردم را در زندانی انفرادی، حبس کند؟
2- کمال ربوبیت خدا وشمولیتش، اقتضای این را میکند که الله، پروردگار وخالق همه چیزی باشد. هم خیر و هم شر. و در این قدرت وتوانایی تنها وتک باشد بدون هیچگونه مخالف و معارضی(ليس كمثله شيء). همانگونه که الله متعال قادر بر خلق خیراست، به همانگونه بر خلق شر تواناست و اینکه آن را در هرجا وبه هر شکلی قرار دهد. همچنین توانایی تبدیل هر شری را به خیر دارد. اگر خداوند فقط خیر را بدون شر بیافریند این اشاره به نقص در قدرتش است چرا که این نشان میدهد که او فقط بر ایجاد خیر تواناست اما در خلق شر خیر. واو منزه است از این نقص وعیب ها.
3- مخلوق نیازمند کسی است که خیر را برایش جلب کرده و شر را از او دور سازد. لذا شرعا وعقلا صحیح نیست که اولی نزد خالقش وجود داشته باشد ولی دومی نباشد و نزد دیگری باشد.

ادامه...

http://bit.ly/2vyjVz5
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)