چرا در قرآن، ذکری از حیوانات و میوه‌های مناطق دیگر وجود ندارد؟!
این شبهه را نصاری و ملحدین عرب، و به تقلید از ایشان، ملحدین ایرانی مطرح می‌کنند، و از این سؤال نتیجه می‌گیرند که عدم ذکر چنین مسائلی، دال بر آن بوده که پیامبر اسلام (صلی الله علیه وسلم) از آن‌ها بی‌خبر بوده است! مثلاً شخصی از این قوم، در فیسبوک نوشته است: "اگر محمد می‌دانست که میوه‌ای به نام آناناس وجود دارد، باید در قرآن ذکرش می‌کرد! اما او تنها خرما را می‌شناخته است..."
پاسخ:
اولاً. قرآن کریم، معجم لغات یا دایرة‌المعارف نیست که توقع داشته باشیم تمامی الفاظ و لغات در آن یافت شود و احدی از دانشمندان مسلمان نیز ادعا نکرده تمام الفاظی که بشر عرب و عجم استفاده می‌کرده، در قرآن آمده است! پس قرآن کتاب هدایت و راهنمائی بشر به سوی راه مستقیم است و به ذکر الفاظ و معانی میوه‌ها و حیوانات و... ملزم نیست!
ثانیاً. خطاب قرآن کریم در ابتدای امر، به مردم جزیره بوده است؛ بنابراین آشکار است که واژه‌های قرآنی، برای ایشان آشنا باشد. تصور کنیم که در قرآن از پنگوئن، آناناس و امثال این حیوانات و میوه‌ها بحث می‌شد، جز این‌که مخاطب سردرگم شود، چه فائده‌ای حاصل می‌گردد؟! اما می‌بینیم که خداوند حکیم، کلماتی به کار برده که هم معنای آن نعمت‌ها را به شخص مخاطب انتقال می‌دهد، و هم برای همگان قابل فهم بوده و کسی در فهم معنای آن سردرگم نمی‌شود.
ثالثاً. نعمت‌های بهشتی مانند نعمت‌های زمینی نیست و هرآنچه که در قرآن از نعمت‌های بهشتی ذکر شده است، برای تقریب اذهان آمده است. الله متعال در کتاب خود فرموده است: {فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ} [1]
یعنی: هیچ کس نمی‌داند، در برابر کارهائی که (مؤمنان) انجام می‌دهند، چه چیزهای شادی‌آفرین و مسرت‌بخشی برای ایشان پنهان شده است.
در حدیثی قدسی آمده است: «أعددت لعبادي الصالحین ما لا عین رأت، ولا أذن سمعت، ولا خطر علی قلب بشر.» [2]
یعنی: برای بندگان صالح خود، چیزهائی فراهم ساخته‌ام که چشمی ندیده، گوشی نشنیده و نیز به قلب هیچ انسانی خطور نکرده است!
عبد الله بن عباس (رضی الله عنهما) نیز فرموده است: «ليس في الدنيا من الجنة شيء إلا الأسماء.» [3]
یعنی: در دنیا از آنچه در بهشت وجود دارد، جز اسم‌هایی، چیزی نیست!
می‌گویم: مقصود ایشان آن است که ما تنها اسم نعمت‌های بهشتی را شنیده‌ایم، و کیفیت این نعمت‌ها مانند کیفیت چیزهائی نیست که در دنیا می‌شناسیم.
بنابراین عدم ذکر این الفاظ هیچ طعنی بر قرآن کریم نمی‌زند، زیرا قرآن کتاب هدایت است و از آن انتظار هدایت، اصول شریعت و عقائد می‌رود، اما لازم نیست که نام میوه‌هائی که مخاطبین اولیه با آن‌ها آشنا نبوده‌اند، ذکر شود؛ زیرا این امر خالی از فائده بوده و چیزی جز سردرگمی مردم را به دنبال ندارد، پس آنچه معترضین در این خصوص مطرح کرده‌اند، از لحاظ عقلی نیز مردود بوده و فاقد ارزش علمی است.
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»
پی‌نوشت‌ها:
[1] السجدة، آیه 17
[2] صحيح البخاري، محمد بن إسماعيل البخاري (256 ه‍ــ)، دار طوق النجاة، ج 4، ص 118 ؛ صحيح مسلم، مسلم بن الحجاج النيسابوري (261 ه‍ــ)، دار إحياء التراث العربي، ج 4، ص 2174
[3] جامع البيان، محمد بن جرير الطبري (310 ه‍ــ)، مؤسسة الرسالة، ج 1، ص 392 - تمام راویان سند از ثقات هستند.
http://bit.ly/2xK1dBR
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)
Post #1294
14.8K
