🔹موضوع:

(یک نشانه...یک تلنگر...)

در سرتاسر زندگانی حضرت رسول (صلی الله علیه و سلم) نشانه‌هایی دال
بر صداقت ایشان در ادعای پیامبری
می‌توان یافت به گونه‌ای که با تبیین غیر توحیدی، توضیح آن دشوار می‌باشد. در این متن کوتاه، توجه شما را به یکی از این نشانه‌ها جلب می‌کنیم.

در طول تاریخ که پیامبران الهی به سوی مردم فرستاده می‌شدند، گاهی اوقات تعالیم یک پیامبر توسط پیامبر بعدی تکمیل می‌شده است. حضرت محمّد (صلی الله علیه و سلم) تکمیل کننده‌ی پیام‌های تمامی پیامبران قبل از خود بوده است.

➖در انجیل یوحنّا می‌خوانیم که:
(و بسیار چیزهای دیگر نیز دارم كه به شما بگویم لکن طاقت تحمل آن‌ها را ندارید * و لیكن چون او یعنی روح راستی آید شما را به جمیع راستی هدایت خواهد کرد زیرا كه از خود تکلم نمی‌کند بلكه به آنچه شنیده است سخن خواهد گفت و از امور آینده به شما خبر خواهد داد *)
[انجیل یوحنا، باب 16، آیات 11 تا 13]

پس یکی از دلایل ارسال پیامبران، تکمیل کردن سخنان پیامبران قبل بوده است.

📌حال دو گزاره‌ی (الف و ب ) را در نظر بگیرید.
الف) محمّد ادعا داشته است که آخرین پیامبر خداست.
ب)لازمه‌ی این ادعا (آخرین پیامبر
بودن) آن است که تمامی آنچه که وی معتقد است برای هدایت بشر لازم است، به مردم ابلاغ کند.

چرا که پس از او هیچ پیامبر دیگری نخواهد آمد که سخنان او را تکمیل نماید.
حال یک فرد تازه مسلمان را در نظر بگیرید که مخاطب دو گزاره‌ی فوق
می‌باشد. به نظر شما از دو گزاره‌ی فوق چه نتیجه‌ای خواهد گرفت؟!
پس از تحلیل گزاره‌ها به این نتیجه
می‌رسد که محمّد قبل از ابلاغ هر آنچه که برای بشر ضروری می‌داند، نباید فوت کند. چرا که با فوت محمّد قبل از اتمام ابلاغ، پیام هدایت ناقص می‌ماند و از آن‌جایی که هیچ پیغمبری (به زعم محمّد) پس از وی نمی‌آید، پیام خداوند برای تمامی دوران ناقص می‌ماند.

🔹حال یک فرد ملحد را در نظر بگیرید که مخاطب دو گزاره‌ی فوق می‌باشد.
چه نتیجه‌ای می‌تواند بگیرد؟!
طبیعتاً هیچ نتیجه‌ای، چرا که ادعای حضرت محمّد (مبنی بر آخرین پیامبر بودن و اساساً پیامبر بودنش) را دروغ می‌داند. پس ملحد نتیجه نمی‌گیرد که محمّد می‌بایست تا اتمام ابلاغ پیام هدایتش زنده بماند، و اصولاً اشکالی نیز پیش نمی‌آید که محمّد در میانه‌ی راه دعوت وفات کند چرا که وی از تمامی جهات یک فرد عادی بوده و هیچ تاییدیه‌ای از خارج نداشته است.

حال بیایید به واقعیّت بر گردیم و ببینیم که چه اتفاقی افتاده است. با مراجعه به تاریخ متوجه می‌شویم، پیش بینی فرد مسلمان (که مخاطب گزاره های الف و ب بود) تحقق یافته است.
اما چگونه؟! بر اساس تاریخ، محمّد قبل از وفاتش، به زعم خودش هر آنچه برای هدایت لازم می‌دانسته است را ذکر کرده است. اما از کجا می‌توانیم این ادعا را بپذیریم؟!

بیایید به قرآن رجوع کنیم:
{ ...الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا... }
[مائده:۳]
(امروز دين شما را برايتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تكميل نمودم و اسلام را به عنوان آئين برای شما برگزيدم)

این آیه به صراحت مشخص می‌کند که ماموریّت محمّد به زعم خود ایشان خاتمه یافته است و هر آنچه برای هدایت لازم بوده، گفته است.
دقت داشته باشید که اگر محمّد این آیه را بر زبان نمی‌راند و وفات می‌کرد، ما مخاطبان متوجه نمی‌شدیم که آیا او کار خود را به زعم خود به پایان برده است یا نه. ولی حال که این آیه را بیان نموده، قطعاً مطمئنیم که او به زعم خود کار خود را تمام کرده است.
جالب اینجاست که طبق روایات متّقنِ تاریخی، پس از ۸۱ یا ۸۲ روز از بیان این آیه، محمّد وفات می‌کند...

ادامه✨👇🏻✨