چندی پیش به‌طور ناگهانی وارد گفت‌وگویی با آرشام شدیم. بخش بزرگی از این گفت‌وگو به حافظه اختصاص داشت. برای سالیان دراز، نگاه ما به حافظه چنین بود که آن را سامانه‌ای شناختی می‌دانستیم که بی‌کم‌وکاست رخدادهای گذشته را ثبت می‌کند. اما این نگرش امروزه با دستاوردهای پژوهش‌های عصب‌-شناختی به چالش کشیده شده است. اکنون حافظه به‌عنوان سامانه‌ای پویا در نظر گرفته می‌شود که در هم‌تنیدگی ژرفی با خیال‌پردازی‌های ذهنی (imagination) ما دارد.

در واقع، در انسان و شاید در بسیاری از گونه‌های دیگر، با یک «سامانه شبیه‌سازی سازنده رویدادهای گذشته» (Constructive Episodic Simulation System) روبه‌رو هستیم؛ سامانه‌ای که به ما یاری می‌رساند تا گذشته را «بازسازی» کنیم یا پا به جهان های خیالی بگذاریم که هرگز رخ نداده‌اند. کمی بحث میکنیم که چرا این سیستم از یک سیستم که تنها گذشته را بیاد میاورد مفید تر است. در پایان، این پرسش را پیش کشیدیم که آیا ممکن است رؤیاهای صادقه، ریشه در کارکرد همین سامانه داشته باشند؟

ویدیو این نشست را میتوانید از کانال یوتیوب آرشام مشاهده کنید.

کانال تلگرام آرشام

اینستاگرام آرشام