🖤 هفت شب، هفت تسلی برای سوگواری

✍ شب دوم: مشروعیت اندوه

این اندوهِ ادامه‌دار، تاوانی است که برای عشق‌ورزیدن می‌پردازیم

ما مدام زیر فشاری نامحسوس قرار داریم تا اتفاقی را که افتاده پشت سر بگذاریم. مدام در گوشمان می‌خوانند که باید به زندگی ادامه دهیم، واقع‌بینانه به ماجرا نگاه کنیم و بپذیریم که این اتفاق ناگزیر بوده است.

اما واقعیت این است که هیچ نیازی به این کارها نیست. ما هرگز به این سادگی‌ها با غم ازدست‌دادن عزیزمان کنار نخواهیم آمد. نه هرگز او را فراموش می‌کنیم، نه ساده‌لوحانه خوب می‌شویم؛ اصلاً لزومی هم ندارد که چنین باشیم. این اندوه ادامه‌دار صرفاً تاوانی است که برای عشق‌ورزیدن می‌پردازیم.

روزی در آینده‌های دور، خاطره‌ی آنچه بر ما گذشته باز هم می‌تواند با تمام قدرت ویرانگرش بر سرمان آوار شود. ما هیچ‌گاه قادر نخواهیم بود این پرونده را برای همیشه ببندیم و نباید هم چنین انتظاری از خودمان داشته باشیم.

مرگ پدیده‌ای نیست که اساساً درست باشد که بخواهیم بر آن چیره شویم. از این منظر، مانند عشق جاودانه است.

📚 رواقی‌گری و ببرهایی که برای عصرانه می‌آیند
✍️ مدرسه زندگی (آلن دوباتن)

•نشر میلکان•
@nashremilkan