✍ شب اول: ماهیت سوررئال مرگ

این زندگی است که پدیده‌ای غیرعادی است، نه مرگ

عجیب‌ترین و درعین‌حال طبیعی‌ترین اتفاق ممکن رخ داده است: کسی که با تمام جزئیات، خاطرات، صدا و نگاهش در دنیای ما حضور داشت، دیگر نیست. اتم‌هایی که برای مدتی کنار هم چیده شده بودند، حالا پراکنده شده‌اند.

در اولین روزهای فقدان، مرگ شبیه یک بی‌عدالتی تمام‌عیار به نظر می‌رسد. انگار دست سرنوشت به خشن‌ترین شکل ممکن ثبات زندگی‌مان را به هم ریخته است. حس می‌کنیم فاجعه‌ای غیرعادی رخ داده که نباید پیش می‌آمد.

اما واقعیت این است که این پایان، از همان اولین نفس مقدر شده بود. در پس این حادثه هیچ دسیسه‌ی شومی علیه شخص ما در کار نبوده است. آنچه اتفاق افتاده دردناک است، اما نقض قانون جهان نیست؛ بلکه عمل به همان تعهدی است که همه‌ی ما در لحظه‌ی زایش به دوش گرفته‌ایم.

راستش را که بخواهید، این مرگ نیست که پدیده‌ای غیرعادی است؛ این «زندگی» است که فرصتی استثنایی و کوتاه بوده. مرگ سرنوشت مشترک همه‌ی انسان‌هاست؛ همان نقطه‌ی تاریکی که تمام عشق، مراقبت و همدلی ما از درک آن جان می‌گیرد.

🫂 امشب و هر شب دیگری، اگر جای خالی‌شان گلویتان را می‌فشارد، با خودتان مهربان باشید. این بهت و سردرگمی طبیعی است. سخت دل‌تنگشان هستیم، اما مسیر همین بوده و هست.

📚 رواقی‌گری و ببرهایی که برای عصرانه می‌آیند
✍️ مدرسه زندگی (آلن دوباتن)

•نشر میلکان•
@nashremilkan