پلیمرهای سخت (مثل PVC یا WPUهای بدون نرمکننده)، زنجیرههای بسیار فشردهای دارند که نیروهای بینمولکولی قوی (مثل نیروهای واندروالس یا پیوندهای هیدروژنی) آنها را محکم کنار هم نگه داشتهاند. این فشردگی باعث میشود زنجیرهها نتوانند در برابر فشار یا کشش به راحتی روی هم بلغزند.
نقش پلاستیسایزر:
۱. نفوذ: مولکولهای پلاستیسایزر بین زنجیرههای پلیمری نفوذ میکنند.
۲. جایگزینی: آنها مانند یک "فاصلهگذار" یا "روانکننده" عمل کرده و نیروهای بینمولکولی بین زنجیرههای پلیمر را ضعیف میکنند.
۳. حجم آزاد (Free Volume): با قرار گرفتن بین زنجیرهها، فضای خالی بیشتری ایجاد میکنند (افزایش حجم آزاد).
نتیجه: زنجیرههای پلیمر به جای اینکه قفل شده باشند، "آزادتر" میشوند و میتوانند با انرژی حرارتی کمتر، نسبت به نیروهای خارجی واکنش نشان داده و روی هم سر بخورند. این دقیقاً همان چیزی است که ما در ظاهر به شکل انعطافپذیری و نرمی حس میکنیم.
🪢
https://t.me/nasajinewsir