نانوذرات فیبروئین ابریشم؛ الهام از عنکبوت و کرم ابریشم 🕷️
فیبروئین ابریشم، پروتئین استخراجشده از پیله کرم ابریشم، ترکیبی از استحکام مکانیکی بالا و زیستسازگاری استثنایی داره که اون رو به جایگزین طبیعی پلیمرهای سنتزی تبدیل کرده.
🔑 نکته کنکوری: توالیهای تکرارشونده گلایسین-آلانین در فیبروئین، در آب خودآرایی کرده و ساختار بتا-شیت ضدموازی فشردهای میسازن؛ همین نواحی بلورین، مسئول استحکام مکانیکی بالا و پایداری آبی فیبروئین (برخلاف اکثر پروتئینها که بهسرعت در آب حل میشن) هستن.
⚠️ نکته مهم: نرخ تخریب زیستی نانوذره فیبروئین مستقیماً به درصد بلورینگی بتا-شیت وابستهست — هرچه بیشتر، تخریب کندتر.
❓ تست: استحکام مکانیکی و پایداری آبی فیبروئین ابریشم، عمدتاً ناشی از چیست؟
الف) پیوندهای دیسولفیدی متعدد
ب) تشکیل نواحی بلورین بتا-شیت ضدموازی
ج) بار سطحی بسیار مثبت پروتئین
د) وزن مولکولی پایین زنجیره پروتئینی
✅ پاسخ تشریحی: گزینه «ب» صحیح است. توالیهای تکرارشونده گلایسین-آلانین امکان چیدهشدن فشرده زنجیرهها در قالب بتا-شیت ضدموازی رو فراهم میکنن؛ پیوندهای هیدروژنی متراکم بین این صفحات، هم استحکام مکانیکی بالا و هم مقاومت در برابر حلشدن در آب رو ایجاد میکنه.
لینک گروه
https://t.me/nanotecnologika
Post #2610
369