نجويٰ/زهرا.س‌رضوی

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم ‌همه‌ در کار دعا رفت

#حافظ

@najva_zr

غرور صف شکنی داشتم، چه دانستم
شکست می دهد این گونه یک سوار مرا...

#سلیم_تهرانی

@najva_zr

می‌کنم از سینه بیرون این دلِ غم‌خواره را
چند بتوان در گریبان داشت آتش‌پاره را...

#صائب_تبریزی

 

@najva_zr

دانه‌ی تسبیح هم وصلِ تو را ممکن نکرد
دانه‌های اشک شاید چاره‌ی هجران کنند...

#الهام_هاشمی

@najva_zr

"كل صباح لا يشرق صوتك فيه
ليل منفي كئيب
يصير فيه الاسبوع
سبعة قرون..."

هر صبح که صدای تو طلوع نمی‌کند
شبی تبعیدی و اندوهناک است
و هفته در آن
به هفت قرن بدل می‌شود...

#غاده_السمان

@najva_zr

گر شعر نه مال و ثروتم می‌بخشد
صد گونه خوشی و لذتم می‌بخشد

از شعر همین سود مرا بس، که دمی
از فکر‌ جهان فراغتم می‌بخشد

#واعظ_قزوینی

@najva_zr

یک فصلِ دیگر از بودنم ورق خورد؛
و من، ایستاده‌ام میانِ تمامِ آنچه گذشت و تمامِ آنچه هنوز نیامده است.

حالا بیشتر از همیشه می‌فهمم که زندگی، چیزی جز رفتن و رسیدن نیست؛
رفتن از خودِ دیروز، و رسیدن به آدمی که قرار است فردا باشم.

امروز، میانِ عطرِ گل‌ها و روشناییِ شمع‌ها،
برای تمامِ آنچه گذشت، دلِ شکرگزاری دارم؛
برای انسان‌هایی که آمدند، رفتند و چیزی در من به یادگار گذاشتند،
برای آدم‌هایی که بخشی از مسیرم شدند،
و برای تمامِ رؤیاهایی که هنوز در راه‌اند.

یاد گرفته‌ام که همه‌چیز قرار نیست ماندگار باشد؛
بعضی آدم‌ها می‌آیند تا چیزی را در ما بیدار کنند،
بعضی رفتن‌ها می‌آیند تا راهِ تازه‌ای را نشانمان دهند.
فهمیدم زندگی، همیشه آن چیزی نیست که برایش نقشه می‌کشیم، گاهی درست در همان جایی که فکر می‌کنی پایان راه است، کسی، چیزی، نوری، دستی، یا حتی یک صبحِ ساده تو را دوباره به زندگی برمی‌گرداند.
و من، در آغازِ فصلِ تازه‌ی خویش،
آرام‌تر از همیشه، دل سپرده‌ام به آن نوری که مرا از میانِ تمامِ تاریکی‌ها به سمتِ عشق، به سمتِ زندگی، و به سمتِ خویشتن می‌برد.

#زهرا_سقاء_رضوی

@najva_zr

روی این قفل نوشتند دعا می‌خواهد
من سپردم به خودش هر چه خدا می‌خواهد
 
رفتنت اول طوفان نفس‌ تنگی‌هاست
بنشین شهر دلش باز هوا می‌خواهد
 
کشتی نوح دلت قدر دلم جا دارد؟
در امان بودن من اذن تو را می‌خواهد
 
یوسف از من نگذر شهر مرا ترک نکن
شهر ما چند نفر کور و گدا می‌خواهد؟
 
رفته ام چون دل ایوب به راه دل دوست
تا ببینم که دلت باز چه ها می‌خواهد
 
از خداوند تو را خواسته ام با این حال
من سپردم به خودش هرچه خدا می‌خواهد
 

#امیر_سهرابی

@najva_zr

العناق هو أن تذهب بعطر و تعود بعطرین!

آغوش؟!
آغوش آن است که با یک عطر بروی و با دو عطر بازگردی!

@najva_zr

می‌جُست روزگار ز خود بی‌وفاتری
بی‌اختیار نام توام بر زبان گذشت...

#ملهمی_تبریزی

@najva_zr

چه لازم است یکی شادمان و من غمگین؟
یکی به خواب و من اندر خیالِ وی بیدار...

#سعدی

@najva_zr

اسمُكِ يركضُ في دمي...
كما تركضُ الأنهارُ إلى البحر.

«نامت در خونِ من می‌دود...
آن‌گونه که رودها به سویِ دریا می‌دوند.»

#بدر_شاکر_السیاب

مترجم: #زهراءسادات_موسوی

@najva_zr

من خو گرفته‌ام به قفس، راضی‌ام‌، فقط
چندیست خاطرات پَرم درد می‌کند

#وحید_خضاب

@najva_zr

السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الشَّهِيدُ الصِّدِّيقُ
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِی ایُّها المجتبی

حالا که ریخته به تنم این غم عظیم
محتاجِ التفاتِ توام ایها الکریم

ایل و تبار‌ من همه دلداده‌ی تواند
ریزه خورِ کرامت تو هستم از قدیم

مهر تو‌‌ جاری است شبیهِ هوا و شد
آن‌کس که ناسزا به تو گفته‌ست هم، سهیم

گرچه نگفته ای چه کشیدی ز دست ظلم
واگویه‌‌ کرد‌ رنجِ تو را ناله‌ی نسیم

بودی غریب بینِ اهالی شهر و‌ آااه
حتی نشسته جعده کنارت در این حریم

گفتم غریب و زنده شده یادِ کربلا
شاهی میانِ قتلگه و دختری یتیم…

#زهرا_سقاء_رضوی

@najva_zr

مرا از هیبت روز قیامت چند ترسانی؟
چو یار از یار دور افتد، قیامت آن زمان باشد...

#میلی_مشهدی

@najva_zr

مؤلم أن یأتي ما تتمنی وقد تأخر الوقت
و تغیرت أنت و تغیرت الأ منیات

درد دارد که آن‌چه آرزو می‌کنی می‌آید و دیر شده است
و تو عوض شده‌ای
و آرزوهایت عوض شده است...

#أحلام_مستغانمي

@najva_zr

هیچ چیز بدتر و زننده‌تر از سعادتی نیست که دیر نصیب آدم می شود،
دیگر هیچ لذتی ندارد...

#ایوان_تورگینف

@najva_zr

بخشیدمت! حلال! مبادا که روز حشر
بخشش شود بهانه‌ ی دیدار دیگری

@najva_zr

دل آزرده‌اى دارم كه همچون كاسه‌ی چينى
اگر دستى زنى، تا حشر ازو فرياد برخيزد...

#شانی_تکلو

@najva_zr