در هر حرفهای که هستید نه اجازه دهید که به بدبینیهای بیحاصل آلوده شوید و نه بگذارید که بعضی لحظات تاسف بار که برای هر ملتی پیش میآید، شما را به یاس و ناامیدی بکشاند. در آرامش حاکم بر آزمایشگاهها و کتابخانه هایتان زندگی کنید . نخست از خود بپرسید : ” برای یادگیری و خود آموزی چه کردهام ؟ ” و سپس همچنان که پیشتر میروید ، بپرسید : ” من برای کشورم ، چه کردهام ؟ ” و این پرسش را آن قدر ادامه دهید تا به این احساس شادی بخش و هیجان انگیز برسید که شاید سهم کوچکی در پیشرفت و اعتلای بشریت داشتهاید. اما هر پاداشی که زندگی به تلاش هایمان بدهد، یا ندهد ، هنگامی که به پایان تلاش هایمان نزدیک می شویم هر کداممان باید حق آن را داشته باشیم که با صدای بلند بگوییم : ” من آن چه در توان داشتهام انجام دادهام."
لویی پاستور
@mzbstmath