تفاوت است میان دینداری‌ای که چیزی جز تخلیه نیست - حرکات و واکنش‌های خیرخواهانه، دعوی، علمی، و حتی عبادی، با هدف پر کردن نوعی خلأ و انجام «کاری» در این زندگی - و دینداری‌ای که سرشار از روح بندگی خالص برای خداست، دینداری‌ای که روشن‌بین، آرام، و آگاه به مقاصد وحی است.
دینداری نوع اول خالی از خیر نیست، اما مشکل آن این است که سهم نفس و خواسته‌های شخصی در آن بیشتر و پررنگ‌تر است.
- عبدالله الشهری
پروژه‌هایم | My Project
Post #1011
8.87K
