چرا بهشت را هم مانند دنیا محدود می‌بینی؟

خداوند متعال در قرآن فرموده است: {لَهُمْ مَّا یَشَآءُوْنَ فِیْهَا} (آنان در بهشت هرآنچه بخواهند برایشان فراهم است) و در ادامه می‌فرماید: {وَلَدَیْنَا مَزِیْدٌ} (و بیشتر از آن [نیز] نزد ما هست). هرچه بخواهند! و تازه چیزهایی هم هست که در تصور ما نمی‌گنجد و {نزد ما بیشتر [هم] هست}. از جمله دیدن حق تعالی که بالاترین نعمت بهشت است.

تا می‌توانی بهشتت را بساز و بدان که هرچه بدی در این دنیا هست، آنجا نیست. نا امنی، خیانت، دزدی... هر چیز بدی که فکرش را بکنی... مگر ما همین جهان عاری از بدی را نمی‌خواستیم؟

خب بهشت همان جهان است! آنهایی هم که باعث زشتی این جهان شده‌اند پی کارشان می‌روند. یا جهنمی می‌شوند، یا برای مدتی تنبیه می‌شوند و یا اگر دچار شرک نشده‌اند بخشیده خواهند شد و وقتی بهشتی شدند دیگر بهشتی‌اند! بماند که هر بهشتی سرزمین مخصوص خودش را دارد... آنجا پادشاهی توست! در سرزمین تو کسی نیست جز آنهایی که خودت می‌خواهی و آنچه خودت می‌خواهی. هر چه نمی‌خواهی آنجا نیست و هر چه بخواهی هست. هرچه واقعا شادی‌آور است و دارای لذت است. به بهشتت فکر کن و برایش کاری کن!

با این حال باید درباره این «هر آنچه بخواهند» توضیحی بدهم. برخی از خواسته‌هایی که ممکن است به ذهن برخی برسد، ناشی از انحرافات این دوران است. مثلا شاید کسی با خودش بگوید من می‌خواهم برهنه باشم. برهنگی در هیچ دورانی یک مزیت و یک آرزو نبوده. مردم در شهرها و در تمدن‌ها پوشیده بوده‌اند و زیبا پوشیدن را همواره دوست داشته‌اند و برهنگی همانطور که در قرآن آمده نخستین تنبیه آدم و حوا بود. برهنگی کنونی یک شرایط ساختگی است که ناشی از تبلیغات و صنعت مد و سینما است. دقیقا داستان آن پادشاه لخت است.

و حتی بیهودگی و لغو... بهشت سرزمین خوشی‌های خاصی است. لذت بردن در عین معنا. خوشی‌هایی که به بیهودگی و پوچی لذت‌های اهل دنیا شباهتی ندارد. حتی در آیات وصف بهشت می‌توان وصف کسانی که بهشتی می‌شوند را دید. یعنی خود آیات وصف بهشت می‌گویند چه کسانی شایسته آن سرزمین هستند. مثلا در وصف مؤمنان آمده که: {وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ} [مؤمنون: ۳] (و آنان که از بیهودگی [در گفتار و کردار] رویگردانند) و در وصف بهشتیان آمده که: {لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا} [نبأ: ۳۵] (در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی). از بیهودگی دوری گزیدند، تا بیهودگی نشنوند. بهشتی بودن وصفی است که می‌شود از دنیا با خود داشت. حتی با نگاه به وصف زنان بهشتی می‌توان به برخی از ویژگی‌های زنانی که بهشتی خواهند شد پی برد.

پس خواسته‌های بهشتیان بر اساس همان فطرت صحیح انسانی و بر اساس ذات بهشتی آنان است نه بر اساس بیهودگی دنیا و بی‌بند و باری کافرانه صد سال اخیر. در بهشت چیزی ضد فطرت و ضد اخلاق وجود ندارد.