Sartaroshga bordim, yosh bolaning sochini olyapti. Bolalar uchun alohida yumshoq o‘rindiqcha, bolaning to‘g‘risiga planshetda multfilm qo‘yib qo‘ygan (men bunga qarshiman).

Boladan fikrini so‘rab, chiroyli qilib olyapti sochini.

Yonidagi mijoz: «Qoyil, aka, bolajonlarga shuncha qulaylik. Biz yoshligimizda bularning hech biri bo‘lmasdi», — dedi. «Qattiq o‘rindiq, jahldor sartarosh amaki va bir xil turmak edi», — deyapti.

Sartarosh aka esa: «Yo‘g‘-e, aka, hammaga ham bunday qilmayman. Tanishimning ukasi-da (manfaat bor)», — deyapti.

«Qolgan bolalarga bunaqa bo‘lmaydi, o‘zi 60 ming bersa, nima kerak bularga?» — deyapti.

Ichimda o‘ylayapman: yaqin orada aka bu kasbi orqasidan yuqori daromadga chiqa olmaydi.

Chunki kichik ishlarga jiddiy qaramaydi. Vaholanki, kichik ishlardagi professionallik bizga katta ishlar mas’uliyatini olib keladi.

Yaxshi xizmat ko‘rsatilinmagan yosh bolaning ehtimoliy dadasi, akasi, ukasi, amaki va tog‘alari bo‘lishi mumkin.

Katta ehtimol bilan, bir kichik ish ortidan yaxshi pul topadigan o‘nlab mijozlarni yo‘qotyapti. Afsus, buni o‘zi ham bilmaydi. Bilolmaydi.

Sizga ham shu maslahat: ishlarni amallovchi emas, yuqori darajada qiluvchi bo‘ling.

Kichik ishlar yig‘indisini kam baholamang.

@MuallimMuhammad