☰

📽 دزدان دوچرخه (۱۹۴۸)

........................................................
🎞 Bicycle Thieves 🎞 IMDb: 8.2
........................................................

🎞 جنبش نئورئالیسم/ نوواقع‌گرایی ایتالیا، پس از پایان دومین جنگ عالم‌گیر، در واکنش به حکومتی سر برآورد که پیش از آن می‌کوشید واقعیت‌های تلخ جامعه را در پس تصاویر ساختگی و خوش‌رنگ بپوشاند. فیلم‌سازان این جنبش با رویکردی اخلاقی به هنر و با تکیه بر مکان‌های واقعی، نورپردازی طبیعی، قاب‌بندی ناآراسته و ناگهانی، و نابازیگران و بازیگران تازه‌کار، روایت‌های تکان‌دهندۀ خود را از جامعه‌ای که گرفتار فقر و فساد و تورم و بیکاری فزاینده شده بود، به تصویر می‌کشیدند. دزدان دوچرخه (۱۹۴۸)، اثر ماندگار ویتوریو دسیکا (۱۹۰۱ ـ ۱۹۷۴)، کارگردان برجستۀ ایتالیایی و از پیشگامان سینمای نئورئالیسم، در چنین فضایی ساخته شد.

🎞 آنتونیو، همسر و پدر بیکاری است که در ایتالیای پساجنگ، خود را در میان انبوه زنان و مردانی می‌یابد که دست‌به‌گریبان بحران اقتصادی‌اند. او سرانجام شغلی می‌یابد که شرط آن داشتن دوچرخه است. آنتونیو و همسرش با فروش رخت و ملافۀ خانه، دوچرخه‌ای تهیه می‌کنند؛ اما در همان روز نخست کار، دوچرخه را می‌دزدند و او ناگزیر می‌شود همراه با پسر خردسالش در خیابان‌های شهر به جست‌وجوی سارق برآید. فیلم دسیکا با ساختاری ساده و درخشان و بی‌آن‌که راه رستگاری پیش پای قهرمانش بگذارد، داستان این تلاش را روایت می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه آنتونیو نه‌تنها دوچرخۀ به‌سرقت‌رفته‌اش را نمی‌یابد، بلکه کرامت انسانی خود را نیز در برابر دیدگان فرزندش، در کوچه‌پس‌کوچه‌های رُم گم می‌کند.

@MorphoSyntax