☰

💎 نحو | نحو تطبیقی


● در فرایند کافت در انگلیسی، نه فعل کافته می‌تواند در بند درونه بیاید (1)، نه مرجع آن (2). هر دو جملهٔ زیر نادستوری‌اند:

►(1). *John stole the emeralds, and I think that Mary ------- the pearls.

►(2). *I think that John stole the emeralds, and Mary ------- the pearls.


● این ویژگی که از آن به «محدودیت نهی از درونه‌گیری» یاد می‌شود، بر فرایند کافت در برخی از زبان‌ها و از جمله فارسی اثر نمی‌گذارد. در فارسی، هر دو بند مرجع و محذوف می‌توانند در جایگاه جملۀ پیرو قرار بگیرند. مانند جملات پساپاتختی در زیر:

◄(۳). خالۀ بزرگش یک دست پارچ‌ولیوان به عروس داد، و فکر می‌کنم (که) عمه‌اش هم یک ساعت دیواری ـــــــــ .

◄(۴). فکر می‌کنم (که) خالۀ بزرگش یک دست پارچ‌ولیوان به عروس داد، و شنیدم (که) عمه‌اش هم یک ساعت دیواری ـــــــــ .


● در جملۀ (۳)، بند شامل سازۀ محذوف در مقام بند درونه آمده و در جملۀ (۴)، هر دو بند مرجع و محذوف در جایگاه بند درونه نشسته‌اند. گویا تفاوت در سطح همپایگی، عامل اصلی تمایز میان کافت در فارسی و انگلیسی است.

✔️No Embedding Constraint

@MorphoSyntax