«تقدیم به تمامِ دخترانی که معنایِ "زیستن" را دوباره تعریف کردند...🤩🤩
امروز، روزِ تبریک به تو نیست؛ امروز، روزِ ادای احترام به توست. روزِ آن‌هایی که در میانه‌ی طوفان‌های بی‌رحمِ تاریخ، نه تنها در هم نشکستند، بلکه با تمامِ وجود، ایستادگی کردند.
تبریک می‌گویم به آن دخترانی که شجاعت را از کلمات جستجو نکردند، بلکه آن را در تار و پودِ زندگی‌شان ساختند؛ به آن‌هایی که برای آزادی، برای حقِ نفس کشیدن و برای آرامشی که حقِ هر انسانی است، با تمامِ توان جنگیدند و در اوجِ بی‌انصافی و ظلم، جانشان را فدا کردند. تبریک به روح‌های پاکی که با خونِ خود، مسیرِ روشنِ آزادی را برای آینده‌ای که شاید به چشمِ ما نیاید، هموار کردند. شما نمادِ شکوهِ ناتمامِ این سرزمین هستید.
تبریک می‌گویم به آن دخترانی که از کودکی، ناچار شدند در کالبدِ مردانانه زندگی کنند؛ به کسانی که به جای بازی کردن، مسئولیت پذیرفتند، به جای رؤیاپردازی، جنگیدن را یاد گرفتند و به جای لبخند زدن، تنها یاد گرفتند که چگونه در برابرِ سختی‌ها، مانندِ صخره‌ها استوار بمانند. تبریک به شما که خوشبختی را نه در دست یافتن، بلکه در "دوام آوردن" جستجو کردید.
تبریک می‌گویم به تمامِ دخترانی که در مسیرِ زندگی، تنها با بی‌‌مهری، بی‌توجهی و تنهایی روبرو شدند. به کسانی که در خانه‌ها یا در خیابان‌ها، به جای آغوشِ گرمِ مهربانی، با دیوارهایِ سردِ بی‌تفاوتی روبرو گشتند، اما با این حال، با تمامِ زخم‌ها، باز هم زیبا ماندند و باز هم با تمامِ توان، به زندگی ادامه دادند.
امروز، روزِ تمامِ آن‌هایی است که در سکوت، رنج می‌کشند و در فریاد، عدالت می‌خواهند. روزِ دخترانی که هر چقدر هم که از آن‌ها بگیرند، باز هم با اصالت و "زادی" خود، بر جهان ایستادگی می‌کنند.
تبریک به تو ای دخترِ مقاوم، ای شکوهِ رنجیده، ای امیدِ رها نشده...»