مراقبت از خود و فرزندان

ازدواج بد بسیار بدتر از تنها ماندن است
چرا زندگی در یک رابطه ناسالم می‌تواند بدن شما را سال‌ها زودتر فرسوده کند؟

برخلاف تصورات رایج که زندگی مشترک را به هر شکل بهتر از تنهایی می‌دانند، یافته‌های علمی آشکار می‌کنند که گاهی مجرد ماندن انتخابی سالم‌تر است.

۱- ترشح مزمن کورتیزول و تخریب محور استرس
در ازدواج‌های پرتنش، بدن به‌طور مداوم کورتیزول ترشح می‌کند.
این هورمون بخشی از محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال است که مسئول پاسخ به استرس است.
تحقیقات نشان داده‌اند که این حالت به افزایش فشار خون، مقاومت به انسولین و کاهش حجم هیپوکامپ در مغز منجر می‌شود. در عمل، بدن افرادی که در رابطه ناسالم هستند دائماً در حالت «جنگ یا گریز» باقی می‌ماند و این فرسودگی سیستمیک زمینه‌ساز بیماری‌های قلبی-عروقی و اختلالات متابولیک می‌شود.

۲- التهاب مزمن و بیماری‌های التهابی

ازدواج بد با التهاب مزمن ارتباط مستقیم دارد. مطالعات نشان می‌دهند که سطح پروتئین
واکنشی C و اینترلوکین-۶ در افرادی که در روابط پرتنش زندگی می‌کنند، به‌طور معناداری بالاتر است. این شاخص‌ها از مهم‌ترین بیومارکرهای التهاب در بدن هستند.
التهاب مزمن نه‌تنها عامل اصلی تصلب شرایین یا آترواسکلروز و سکته قلبی است، بلکه با بروز بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید نیز پیوند دارد.

بنابراین، مشاجره‌های مداوم بر سر مسائل خانوادگی تنها یک نزاع لفظی نیستند، بلکه به تغییرات بیوشیمیایی در بدن منجر می‌شوند که می‌توانند سال‌ها بعد خود را به شکل بیماری‌های خطرناک نشان دهند.

۳- اختلال در تنظیم اشتها و متابولیسم انرژی

استرس زناشویی بر عملکرد هیپوتالاموس تأثیر می‌گذارد و موجب اختلال در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال می‌شود.
این تغییرات باعث افزایش ترشح گرلین و کاهش لپتین می‌گردد، دو هورمون کلیدی در کنترل اشتها.

نتیجه این وضعیت یا پرخوری عصبی است یا از دست دادن شدید اشتها.
تحقیقات متابولیک نشان داده‌اند که چنین الگوهایی به افزایش توده چربی احشایی و تغییر در حساسیت به انسولین منجر می‌شوند.


۴- تضعیف سیستم ایمنی و کاهش مقاومت در برابر عفونت‌ها

اختلافات زناشویی مداوم با کاهش فعالیت سلول‌های کشنده طبیعی و کاهش تکثیر لنفوسیت‌ها همراه است. این تغییرات به معنای تضعیف توانایی بدن در مبارزه با ویروس‌ها و باکتری‌هاست.
پژوهش‌ها نشان داده‌اند که افرادی که در روابط ناسالم هستند، دوره نقاهت طولانی‌تری پس از جراحی‌ها یا بیماری‌های ویروسی مانند آنفلوآنزا دارند.
حتی پاسخ بدن آن‌ها به واکسیناسیون نیز ضعیف‌تر است. این یافته‌ها تأکید می‌کنند که رابطه ناسالم تنها یک مشکل روانی نیست، بلکه مستقیماً بر عملکرد ایمنی بدن اثر می‌گذارد و فرد را در برابر بیماری‌های عفونی آسیب‌پذیرتر می‌کند.

۵- فرسایش روانی و اختلالات سلامت ذهنی
پژوهش‌های اپیدمیولوژیک نشان داده‌اند که افرادی که در روابط پرتنش باقی می‌مانند، نرخ بالاتری از افسردگی اساسی
اختلال اضطراب فراگیر و حتی اختلال استرس پس از سانحه را تجربه می‌کنند.

۶- تأثیر ازدواج بد بر فرزندان و الگوهای رفتاری
کودکانی که در محیطی پرتنش و پر از مشاجره بزرگ می‌شوند، سطح بالاتری از کورتیزول و هورمون‌های استرس در بدن دارند. این وضعیت نه‌تنها بر رشد عاطفی و شناختی آن‌ها اثر می‌گذارد، بلکه احتمال ابتلا به اضطراب، افسردگی و مشکلات رفتاری را در آینده افزایش می‌دهد.

۷- کاهش کیفیت روابط اجتماعی و انزوای تدریجی
افرادی که در یک رابطه ناسالم باقی می‌مانند، معمولاً ارتباطات اجتماعی‌شان به‌شدت محدود می‌شود. آن‌ها به‌دلیل خستگی روانی و استرس مزمن، انرژی کمتری برای حفظ دوستی‌ها یا مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی دارند. پژوهش‌های جامعه‌شناختی نشان می‌دهند که انزوای اجتماعی یکی از پیش‌بینی‌کننده‌های اصلی کاهش امید به زندگی است.

۸- کاهش کیفیت خواب و اختلالات شبانه
پژوهش‌ها نشان داده‌اند که افراد در روابط ناسالم مدت زمان بیشتری را در فاز بیداری سپری می‌کنند و ورودشان به مراحل عمیق خواب
مانند N3 و REM به تعویق می‌افتد. این امر موجب کاهش بازسازی عصبی، ضعف حافظه و کاهش توانایی تمرکز روزانه می‌شود.

۹- کاهش امید به زندگی و پیری زودرس
در مطالعات اپیدمیولوژیک مشخص شده است که افرادی که در روابط پرتنش می‌مانند، به‌طور میانگین امید به زندگی کوتاه‌تری نسبت به افراد مجرد دارند.

۱۰- تأثیرات منفی بر سالمندی و کیفیت زندگی در سال‌های پایانی

ازدواج ناسالم در سال‌های پایانی عمر می‌تواند کیفیت زندگی را به‌شدت پایین بیاورد. افراد مسن که همچنان در روابط پرتنش باقی مانده‌اند، بیشتر دچار اختلال شناختی و زوال عقل یا دمانس می‌شوند.

مترجم: علیرضا مجیدی

Believe in yourself and all that you are. Know that there is something inside you that is greater than any obstacle. Happy student day

🎓به خودت و آنچه که هستی ایمان داشته باش. بدان که در درونت چیزی بزرگ‌تر و قوی‌تر از تمامی موانع وجود دارد.
🌸روز دانشجو مبارک

Education is the best provision for life’s journey so value it and try hard in collage happy student day

🎓بی شک تحصیل بهترین و اصلی ترین توشه برای سفر زندگی است؛ پس به آن بها بده و در دانشگاه سخت تلاش کن!
💐روز دانشجو مبارک

Education is the most powerful weapon which you can use to change the world and you have it Happy student day

🎓تحصیلات و علم و دانش قدرتمندترین سلاحی است که می‌توانی به وسیله آن جهان را تغییر دهی و شما دارای آن هستید.

🌹روز دانشجو مبارک

قانون "پل طلایی" در روان شناسی روابط

اگر کسی در مذاکره به شما دروغ گفت و شما متوجه شدید که او دروغ می‌گوید، نباید این مسئله را مطرح کنید. به عبارتی، ما اصلا حق نداریم طرف مقابلمان را ضایع کنیم. چرا که در مذاکره، طرف مقابل، یا همکار من است یا دوست یا یکی از اعضای خانواده من. باید به یاد داشته باشیم که به‌ هر حال، می‌خواهم رابطه‌ام را با این فرد ادامه بدهم و اگر بخواهم دروغش را به رویش بیاورم، برای خودم نامطلوب خواهد بود. چرا که حرمت‌ها از بین می‌رود و دیگر به‌ سختی می‌توان رابطه را ادامه داد.
به همین دلیل در مذاکره مفهومی داریم به نام «پل طلایی».
این مفهوم که یک قانون خیلی قدیمی ‌چینی است، می‌گوید اگر دشمن به شما حمله کرد و از پلی بر روی رودخانه‌ای گذشت، پل پشت سرش را خراب نکنید؛ چون وقتی دشمن بداند دیگر راه برگشتی ندارد، انرژی و تلاشش برای شکست دادن شما مضاعف خواهد شد. در عوض بروید و پل پشت سرش را از طلا بسازید تا اگر خواست عقب‌نشینی کند، احساس کند که روی این پل طلایی، حتی عقب‌نشینی هم افتخار است.
پس ما، نه تنها نباید طرف مذاکره‌مان را ضایع کنیم، بلکه حتی موظف هستیم کمک کنیم که او خطایش را به شیوه آبرومندانه‌ای بپوشاند و عقب‌نشینی کند. در این صورت، رابطه قابل‌ ترمیم خواهد بود. مطرح کردن دروغ و خیانت دیگران، تنها در حالتی معنا پیدا می‌کند که تصمیم گرفته باشیم دیگر تحت هیچ شرایطی به دوستی و همکاری با آنان ادامه ندهیم.
نه تنها مثال های متعدد سیاسی و تجاری، بلکه حتی مثال های خانوادگی هم در این زمینه وجود دارد.
وقتی مادری از فرزندش می‌پرسد که تو سیگار می‌کشی؟ فرزند هم می‌گوید نه؛ اصلا! مادر ممکن است یک لحظه اشتباه کند و بخواهد ثابت کند که من گیج نیستم! من زرنگم و واقعیت را می‌فهمم. با بیان واقعیت، اولین اتفاقی که می‌افتد این است که قبح این ماجرا در خانواده می‌ریزد. ولی زمانی که قبح این قضیه ریخته نشده است حداقلش این است که در ساعتی که فرزندشان در خانه است، به خاطر پنهان کردن از آنها سیگار نمی‌کشد. حتی اگر در خانه دیدند که ته سیگار افتاده، می‌توانند پل طلایی بسازند: «آن مهمانی که سیگاری بود چرا ته سیگارش را اینجا انداخته» که فرزند احساس کند هنوز حرمتی وجود دارد و باید مواظب باشد.
سخت است که من چیزی را بفهمم و نگویم؛ ولی من می‌خواهم بچه‌ام تربیت شود نه اینکه شعور خودم را ثابت کنم! این خیلی خطرناک است که ما با اطرافیانمان به شکلی برخورد کنیم که چیزی برای از دست دادن باقی نماند.
اگر شما به من دروغ بگویید و من این دروغ را به روی شما بیاورم، شما مسلما به من نمی‌گویید: «من نمی‌دانستم تو متوجه می‌شوی من دروغ می‌گویم! پس از این به بعد من دیگر به تو دروغ نمی‌گویم!» بلکه با خودتان می‌گویید باید به این آدم دروغ‌های پیچیده‌تری گفت! پس شما با این کار آن فرد را تبدیل به یک آدم راستگو نمی‌کنید، بلکه او را به یک دروغ‌گوی حرفه‌ای‌تر تبدیل می‌کنید. بنابراین منی که کیف بچه‌ام را می‌گردم، در واقع امنیت ایجاد نمی‌کنم، بلکه باعث می‌شوم فرزندم سوراخ‌های بهتر و امن‌تری برای قایم‌کردن پیدا کند.

چطور با افراد سمی صحبت کنیم؟🤨

وقتی سعی می‌کنن شما رو دچار عذاب وجدان کنن:
نگو: «حق با توئه، واقعاً بابتش حالم بده.»
بگو: «درکت می‌کنم، ولی از تصمیمم مطمئنم.»

وقتی احساساتت رو نادیده می‌گیرن:
نگو:«شاید دارم زیادی واکنش نشون می‌دم.»
بگو: «احساسات من ارزشمندن، و ممنون می‌شم اگه بهشون احترام بذاری.»

وقتی دائم انتقاد می‌کنن:
نگو: «فکر کنم به اندازه کافی خوب نیستم.»
بگو:«از انتقاد سازنده استقبال می‌کنم، ولی این حرفت کمکی نمی‌کنه.»

وقتی نقش قربانی رو بازی می‌کنن:
نگو: «من همه چی رو برات درست می‌کنم.»
بگو:«می‌فهمم چی می‌گی، ولی نمی‌تونم مسئولیت این موضوع رو بپذیرم.»

وقتی می‌خوان کنترل موقعیت رو به دست بگیرن:
نگو: «هرچی تو بگی، همون کارو می‌کنم.»
بگو: «دیدگاهت رو درک می‌کنم، ولی باید خودم تصمیم بگیرم.»

وقتی منفی‌گرایی پخش می‌کنن:
نگو: «آره، واقعاً همه چیز افتضاحه.»
بگو: «بیایم روی چیزهایی تمرکز کنیم که می‌تونیم کنترل و بهترشون کنیم.»

وقتی شما رو دچار تردید و گَس‌لایت می‌کنن:
نگو:«شاید من اشتباه متوجه شدم.»
بگو: «من تجربه‌م رو می‌دونم و این برداشت منه.»

وقتی وسط حرفت می‌پرن:
نگو:«ببخشید، ادامه بده.»
بگو: «ممنون می‌شم اگه بذاری حرفم رو تموم کنم بعد نظر بدی.»

#اندکی_تامل

یک_تویی که طرحواره ی اطاعت داری و بخاطر در امان موندن از خشم دیگران تسلیم خواسته های اونا میشی شعارت این باشه:

حتی اگه آسیب هم ببینم حرفمو میزنم و برای گرفتن
حقم تلاش میکنم


دو_ توی خیلی از خانواده‌های ناسالم عشق اون چیزی نیست که باید باشه؛ آزاد و بی‌قید و شرط. بیشتر شبیه یه معامله می‌شه: «اگه خوب باشی، اگه ساکت باشی، اگه مطابق انتظار ما رفتار کنی… اون‌وقت دوستت داریم.»

این‌جور جاها یا مرزها خیلی سفت و خفه‌کننده‌ان، یا اصلاً وجود ندارن. احساسات بچه به چشم نمیاد و حتی بعضی وقت‌ها جای والد و کودک عوض می‌شه؛ یعنی بچه باید حواسش به حال و روز مامان یا بابا باشه.

طبیعیه که توی همچین فضایی بزرگ بشی و با خودت یه بار سنگین بیاری تا بزرگسالی:

اضطراب همیشگی، ترس از اینکه تنها بمونی یا اینکه وقتی به کسی نزدیک می‌شی، یه جایی همه‌چی خراب بشه.
همینجاست که صمیمیت و اعتماد توی رابطه‌ها سخت و پرچالش می‌شه.

این درد مشترک خیلی‌هاست، و گفتنش خودش یه قدم بزرگه.

دکتر سنگچین

با گفتن این جمله ها به بدنت احترام بذار:

بدن شما یک شفادهنده‌س فقط کافیه با جملات مثبت باهاش صحبت کنید؛
بدن عزیزم همونطور که هستی دوستت دارم.
متشکرم که همراه من هستی،اگه احساس میکنی که به هرشکلی از تو سواستفاده کردم لطفا منو ببخش؛
برای جابه جا کردنم از تو متشکرم،برای نفس کشیدنم از تو متشکرم،برای طپش قلبم از تو متشکرم.
بدنت رو شریک خودت تو زندگی بدون نه خدمتکارت...

۱۰ نشانه بلوغ عاطفی
برگرفته از درس‌های مدرسه زندگی، آلن دوباتن
ترجمه: دکتر ایمان فانی

۱. یاد می‌گیرید مردم به طور خودکار از محتوای مغز شما خبر ندارند:
درک می‌کنید که لازم است احساس و نیتتان را با استفاده از کلمات معلوم کنید و نمی‌توانید دیگران را سرزنش کنید که منظورتان را نمی‌فهمند.

۲. می‌فهمید که بیشتر بدرفتاری‌های آدم‌های دیگر از ترس و اضطراب خودشان است:
کمی از حق‌به‌جانبی دست برمی‌دارید و دنیا را دیگر پر از هیولاها و احمق‌ها نمی‌بینید. در این صورت دنیا کمتر سیاه و سفید به نظر می‌آید و از طرفی هم خیلی جالب‌تر می‌شود.

۳. والدینتان را می‌بخشید:
چون می‌فهمید آن‌ها هم به طرز دردناکی صُلب مشکلات خودشان را به دوش می‌کشیده‌اند. به این ترتیب، خشم، گاهی به ترحم و همدردی تبدیل می‌شود.

۴. اعتمادبه‌نفس را یاد می‌گیرید:
نه اینکه شما فوق‌العاده باشید، در واقع همه ما ابله و ترسو و سرگردان هستیم. همه ما با آزمون و خطا زندگی می‌کنیم. عیبی هم ندارد.

۵. دست از قهر کردن برمی‌دارید:
اگر کسی شما را رنجانده باشد، نفرت را در خودتان جمع نمی‌کنید. انتظار ندارید دیگران بدانند شما چه مشکلی دارید. مستقیم بهشان می‌گویید و اگر متوجه بشوند می‌بخشیدشان.

۶. دست از کمال‌گرایی در همه زمینه‌ها برمی‌دارید:
آدم‌ها، مشاغل و زندگی‌های بی‌نقص ندارند. می‌فهمید که خیلی چیزها در زندگی همزمان هم ناامیدکننده هستند، هم از خیلی جهات به اندازه کافی خوب‌اند.

۷. در کمال تعجب می‌فهمید که زندگی با شما خیلی هم آسان نیست:
کمتر قربانی صدقه خودتان می‌روید. در دوستی‌ها و روابط، پیشاپیش دوستانه هشدار می‌دهید که چه مواقعی راه آمدن با شما سخت می‌شود.

۸. یاد می‌گیرید خطاها و حماقت‌های خودتان را ببخشید:
بیشتر با خودتان رفاقت می‌کنید. بله، البته که احمق بودید، هنوز هم یک احمق دوست‌داشتنی هستید. همه ما هستیم.

۹. برای چیزهای کوچک جشن می‌گیرید:
دیگر زیاد برای شادی درازمدت به موفقیت پروژه‌های بلندمدت امید نمی‌بندید. به گل‌ها و آسمان و غروب التفات بیشتری نشان می‌دهید. طبع و مزاجتان به سمت خوشی‌های کوچک کشیده می‌شود.

۱۰. دیگر مهم نیست دیگران درباره‌تان چه فکر می‌کنند:
می‌فهمید که دیگران گرفتار برنامه‌های خودشان هستند و لازم نیست مدام تصویر ذهنی آن‌ها از خودتان را ویرایش کنید. مهم این است که خودتان و یکی دو نفر دیگر، با همین که هستید مشکلی ندارند.

والدینی که رابطه زناشویی صمیمانه و باملاحظه دارند، فرزندان خود را بیشتر تحسین و تحریک می‌کنند. در مقابل، والدینی که روابط زناشویی آنها خصمانه است کمتر به نیازهای فرزندان خود پاسخ می‌دهند و به احتمال بیشتری عیب‌جویی می‌کنند، عصبانی می‌شوند و تنبیه می‌کنند. کودکانی که به‌طور مزمن در معرض تعارض خصمانه و حل‌نشده والدین قرار دارند دچار مشکلات هیجانی جدی هستند. این‌ها درونی کردن مشکلات (مخصوصا در بین دخترها)، مانند احساس نگرانی و ترس و سعی در اصلاح کردن رابطه والدین، و برونی کردن مشکلات (مخصوصا در بین پسرها)، مانند خشونت کلامی و جسمانی را شامل می‌شوند. این مشکلات کودک می‌توانند رابطه زناشویی والدین را بیشتر خراب کنند.

#لورا_برک🖊
#روانشناسی_رشد📕

۸چیزی که کمک می‌کند به نوجوان که به وقت گذرانی با خانواده بله بگوید:

 احتمالاً باید بدون توجه به اینکه چند بار «نه» می‌گویند، به تلاش کردن ادامه دهیم.

وقتی نوجوان می‌دهد در اتاقش تنها باشد یا وقتی، وقت گذرانی با خانواده و والدینش نمی‌تواند با جذابیت چت‌هاش و شب‌های بیرون ماندن با دوستانشان رقابت کنند،
می‌تواند دلسردکننده برای والدین به نظر برسد.
اما حقیقت این است که فرزندتان هنوز به شما نیاز دارند. نه به آن شکل «بیا تمام روز را با هم بگذرانیم!»، فقط به شکلی آرام و صادقانه «من اینجام».

پس تلاش مجدد کنید و از آنها بخواهید که با هم شام بخورید. از آنها بخواهید که با هم وقت بگذرانید. مدام روی مبل کناری‌تان دست بکشید تا در کنارتان بنشیند. مدام به روش‌های کوچک و خلاقانه درخواست کنید.
چون حتی وقتی «نه»می‌گویند، متوجه می‌شوند که شما تلاش کرده‌اید . و این باعث می‌شود نوجوان احساس خاص بودن کند!

انسان بودن یعنی اینکه
وقتی با کسی مشتاقانه کوهی رو بالا رفتی
اما رو قله حس کردی که ازش بی نیاز شدی
یادت نره که اون پایین
چقدر بهش نیاز داشتی

اطلاعیه سازمان غذا و دارو درباره رژ لب

🔹روابط عمومی سازمان غذا و دارو اعلام کرد: تعدادی از محصولات آرایشی لب به دلیل نداشتن مجوزهای معتبر، نبود مستندات ترکیبات و عدم رعایت ضوابط ایمنی، در زمره اقلام غیرمجاز قرار گرفته‌اند.

asriran.com/004hUG

@MyAsriran

"اعتماد به نفس" زمانی ساخته میشه که:
•از یادگیری چیزای جدید استقبال می‌کنی
•به قول‌هایی که روزانه به خودت میدی، عمل می‌کنی
•با وجود ترس و تردید، دست به اقدام می‌زنی
•توی اشتباه و شکستت دنبال درس می‌گردی
•اطرافت رو با آدم‌های حامی و فعال پُر می‌کنی
•وقتی چیزی طبق برنامه پیش نمیره، به‌جای سرزنش با خودت مهربونی
•چالش‌هایی رو برعهده می‌گیری که به توانمندیت اضافه کنه
•به‌جای مقایسه با دیگران، روی خودت تمرکز می‌کنی
•به نظر خودت بیشتر اهمیت میدی تا دیگران
•متوجه میشی که در چه کاری علاقه و مهارت داری
•برای هر دستاورد کوچکی، به خودت پاداش میدی

خانم های عزیز!

یه خط قرمز بزرگ رو در رابطه با آقایون بهتون بگم اینه که؛
اون پسری که توی همون ابتدای رابطه میخواد شما رو لمس کنه، ازش فرار کنید حتی اگر داره ازتون اجازه میگیره!

🟡چرا گاهی موندن در افسردگی، برامون راحت‌تره؟

⬅️در گذشته برای درمان افسردگی اقدام کردیم اما نتیجه نگرفتیم و ناامید شدیم، بنابراین نمی‌خوایم دوباره امید واهی داشته باشیم.
⬅️خودمون رو ارزشمند،دوست داشتنی و لایق نمی‌دونیم که بخواهیم برای بهبود حالمون تلاش کنیم.
⬅️با غم خو گرفتیم و شادی، ناآشنا و ترسناک به نظرمون میرسه بنابراین ترجیح میدیم در موقعیت آشنا بمونیم.
⬅️یه زمانی موندن در منطقه امن مون، بهمون کمک کرده دووم بیاریم اما بعد از مدتی،از تغییر کردنمون جلوگیری کرده.
⬅️خسته‌ایم و احساس می‌کنیم هیچ چیز تحت کنترل ما نیست و تغییر کردن،خیلی سخت به نظرمون میرسه.

⚠️اگه مدتی با افسردگی زندگی کرده باشیم، انگار افسردگی تبدیل به منطقه امن مون می‌شه و دیگه نمی‌خوایم از افسردگی جدا شیم.
احتمالاً احساس می‌کنیم افسردگی بخشی از هویتمونه که به وسیله اون، با دنیای بیرون ارتباط می‌گیریم یا فکر می‌کنیم بهبود یافتن باعث میشه یه خودِ جدید ساخته بشه و با دیدگاه دیگه‌‌ای دنیا رو ببینه که همین باعث میشه دیگه حس امنیت نداشته باشیم.

۳ نکتهٔ ثابت‌شده در تحقیقات علمی در مورد روابط عاطفی:

۱-تحقیر، طعنه و بی‌احترامی بزرگ‌ترین عوامل جدایی‌ هستند.
۲-سلامت فردی (استرس، اضطراب، فرسودگی) مستقیما کیفیت رابطه را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
۳-محبت‌های کوچک روزمره خیلی بیشتر از کارهای بزرگ، پیوند عاطفی را می‌سازند.

رفیق خوب جلوی خلاف را میگیره

خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم برای یادگیری کودک باید مدام راهنمایی، توضیح یا حتی اصلاح کنیم.
اما پژوهش‌های روانشناسی رشد نشان می‌دهند که یادگیری عمیق زمانی شکل می‌گیرد که کودک فرصت تجربه‌ی آزادانه داشته باشد.

📚 نظریه‌های ویگوتسکی و پیاژه هر دو تأکید دارند: کودک در “منطقه‌ی رشد نزدیک” با کمترین مداخله و بیشترین کاوش شخصی، بهترین رشد شناختی را تجربه می‌کند.
وقتی ما سریع جواب می‌دهیم یا مانع آزمون‌وخطای او می‌شویم، درواقع فرصت خودکشفی را از او می‌گیریم.

🔍 کودک با آزمودن، اشتباه کردن و دوباره تلاش کردن، مهارت حل مسئله و اعتمادبه‌نفس می‌سازد.
این یعنی وظیفه‌ی ما بیشتر “مشاهده و حمایت” است تا “کنترل و دستور”.

پس گاهی سکوت و تماشا، بزرگ‌ترین هدیه‌ی ما به رشد ذهنی کودکمونه.

فقر قاتل است و هیچ شرافتی در فقیر بودن نیست. فقر استعداد را می‌کشد، هنر را می‌کشد، فرصت رشد را می‌کشد.

بخش بزرگی از آینده افراد وابسته به محیطی است که در آن به دنیا می‌آیند. در این میان کسانی هم که خود را می‌سازند و خود را از دل فقر بیرون می‌ کشند، بسیار قابل احترام‌اند.

☀️ معنا و ارزش های زندگی:

این دو به هم نزدیک و مرتبط هستند ولی با هم تفاوت دارند. معنای زندگی ماهیتی اگزیستانسیال یا وجودی دارد که به هدف کلی، اهمیت وجودی و دلیل زندگی مربوط می شود. اما ارزش ها، اصول، باورها و معیارهایی هستند که ما برای زندگی انتخاب می کنیم.
با زبان استعاره ای باید بگوییم که معنای زندگی "مقصد" زندگیست، اما ارزش ها قطب نما هستند. معنای زندگی چرایی زندگیست، ارزش ها چگونه زندگی کردن هستند. برای مثال، ایجاد احساس شادی و خوشی در مردم نوعی معنایی زندگیست، اما هنر به عنوان ارزش، برای این هدف، به ما کمک می کند.
مثال دیگر آنکه، پدری که دوست دارد فرزندان نیکوکار تربیت کند از این راه به زندگی خود معنا می دهد. شکیبایی و مسئولیت پذیری نیز ارزش های لازم در این مسیر هستند.

✍️ دکتر حميد علیزاده
استاد روان شناسی

Professor of Psychology,
Registered Psychotherapist,
ON, Canada

AdlerPsy.ca
@AdlerPsychology

✅️ وقتی همه چیز برای «چشم دیگران» چیده می‌شود…

🧩 «خانه‌ای که ویترینش مهم‌تر از آرامشش است.»

📖 نکته‌ی امروز از خانواده‌درمانی:
برخی خانواده‌ها بیش از آنکه به نیازهای واقعی اعضا توجه کنند، نگران نگاه بیرونی‌اند. مهم نیست درون خانه پر از خشم، سکوت یا اندوه باشد؛ کافی است در مهمانی‌ها لبخند بزنند، لباس‌های مرتب بپوشند و «خانواده‌ی خوب» به نظر برسند. این تمرکز بر نظر دیگران، اعضای خانواده را از خودِ واقعی‌شان دور می‌کند.

🔍 یک مثال ملموس:
خانواده‌ای که برای گرفتن عکس خانوادگی، ساعت‌ها وقت صرف می‌کند، اما هیچ‌وقت برای گفت‌وگوی صمیمی کنار هم نمی‌نشیند. یا مادری که بیشتر از حال فرزندش، نگران قضاوت اقوام درباره‌ی اوست.

🧠 تو فکر کن...
آیا در خانواده‌ات بیشتر به «ظاهر خوب بودن» اهمیت داده می‌شد یا به «واقعاً خوب بودن»؟