.


گاهی سالم‌ترین آدم یک خانواده، همان کسی است که همه او را «ناسازگار» می‌دانند.نه چون مشکلی دارد…بلکه چون دیگر حاضر نیست نقش همیشگی‌اش را بازی کند
دیگر نمی‌خواهد مسئول آرام کردن همه باشد.

دیگر نمی‌خواهد برای حفظ رابطه، خودش را انکار کند.دیگر نمی‌خواهد بهای دوست داشته شدن را با از دست دادن خودش بپردازد.

اما خانواده‌ها، مثل هر سیستم دیگری، از تغییر می‌ترسند.وقتی یک نفر شروع به مرزبندی، استقلال و زندگی کردن بر اساس خودِ واقعی‌اش می‌کند، تعادل قدیمی به هم می‌ریزد.
در چنین لحظه‌ای، به جای اینکه سیستم خودش را تغییر دهد، اغلب همان یک نفر را هدف قرار می‌دهد:
«عوض شده…»
«خودخواه شده…»
«ناسازگار شده…»

در حالی که شاید تنها اتفاقی که افتاده این باشد که او دیگر حاضر نیست زخمی بماند تا دیگران احساس آرامش کنند.رشد همیشه با تشویق و تایید همراه نیست.

گاهی اولین واکنش اطرافیان به سلامت روان تو، مقاومت است.و شاید یکی از دردناک‌ترین حقیقت‌های رشد این باشد:
وقتی خودِ واقعی‌ات را انتخاب می‌کنی، ممکن است کسانی که به نسخه‌ی مطیع و خاموش تو عادت کرده بودند، دیگر نتوانند حضورت را تحمل کنند.

اما سلامت روان، گاهی دقیقاً از همان جایی آغاز می‌شود که دیگر نمی‌توانی برای حفظ آرامش دیگران، خودت را قربانی کنی.گاهی برچسب «ناسازگار»، فقط نام دیگری است که یک سیستم ناسالم روی شجاعت تو می‌گذارد.

metphortherapy