ما همه دیکتاتوریم ولی هنوز قدرت به دستمون نیوفتاده

اگر در یک خانواده مذهبی یک نفر عقاید غیر مذهبی داشته باشد و مثلا حجاب را رعایت نکند، اعضای آن خانواده او را تحقیر و سرزنش می‌کنند.
در صورتیکه همین خانواده مخالف و منتقد سرسخت گشت ارشاد هستند

یا مثلا بارها شده که در فضای مجازی از شخصی خوشمان نمی‌آید، به دوست و آشنا می‌گوییم او را بلاک کنند تا سخنانش را دیگران نشنوند.
و در نقطه مقابل، شعار آزادی بیان می‌دهیم و منتقد جدی اخراج اساتید دانشگاه و ممنوعیت کاری بازیگران و هنرمندانی می‌شویم که حرف و عقایدشان را آزادانه بیان کرده‌اند.

یا مثلا بارها شده این جمله را در ذهن خود مرور کردیم که: اگر پول و قدرت داشتم فلانی را به خاک سیاه مینشاندم و بدبختش می‌کردم.
نکته مهم اینجاست که:
ما همه دیکتاتوریم، ولی هنوز قدرت به دستمان نیوفتاده!

یکی از ویژگی‌های جالب ذهن ما این است که وقتی با کسی رو به رو می‌شویم که عقاید و باورهای متفاوتی با ما دارد و بحث کردن با او باعث به چالش کشیدن باورهای ما می‌شود، ذهن ما احساس خطر می‌کند و ایده‌های جدید را نمی‌پذیرد و اتفاقا بیشتر در مقابل آن گارد می‌گیرد.

نکته اینجاست که ما عقایدمان را به هویتمان گره می‌زنیم پس اگر کسی نقدی به عقاید ما وارد کند، انگار هویتمان را زیر سوال برده. اما خب باید توجه داشته باشیم که هویت تغییر نمی‌کند و نظر و عقیده ما هم ردیف با هویت ما نیستند.

خود شما همین الان نظرات چند سال قبلتان را قبول ندارید و احتمالا چند سال آینده هم به عقاید و افکار امروزتان می‌خندید!

ولی خب نکته اینجاست که ما عموما حق به جانب هستیم و ذره‌ای به عقاید خودمان شک نمی‌کنیم.

ما همه دیکتاتوریم، ولی هنوز قدرت به دستمون نیوفتاده