هرکسی به شیوه‌ی خودش التیام می‌یابد.
بعضی‌ها دردشان را در دفترهایشان می‌نویسند، بعضی دیگر در سکوت با اشک رهایش می‌کنند.

عده‌ای می‌رقصند تا دوباره زنده بودن را حس کنند،
و برخی می‌خوابند تا آرامش پیدا کنند.

راهِ کاملی برای درمان وجود ندارد؛
فقط راهِ تو وجود دارد.

سفر خودت را با هیچ‌کس مقایسه نکن.
آنچه احساس می‌کنی، شیوه‌ای که کنار می‌آیی، و مدتی که طول می‌کشد، عمیقاً شخصی است.

التیام تو اشتباه نیست؛
مقدس است.

فرآیندی آرام و زیباست برای دوباره کامل شدن،
گام‌به‌گام،
در زمانِ خودت.

به آن احترام بگذار.
از آن محافظت کن.
به آن اعتماد کن.