قانون اعتماد به نفس

🏮اعتماد به نفس يعني ايمان به توانايي هاي ذاتي و استعدادهاي فطري خويش و ايمان به ياري خدا در پرورش و گسترش آنها.

🏮در اعتماد به نفس قدرتي هست که توانايي ها و اقتدارتان را دو برابر مي کند. کساني که به مقامات مهم و پردرآمد ارتقاء مي يابند، به راستي به خودشان و توانايي هايشان ايمان دارند.

🏮اعتماد به نفس با خودپرستي تفاوت دارد. در خودپرستي اراده خود را بر اراده خدا غالب مي کنيم، اما در اعتماد به نفس فروتنانه به ذات خدا و اعتقادات باطني خويش ايمان داريم.

🏮هيچ کس نسبت به کسي يا چيزي که اعتماد به نفس ندارد، توجه چنداني نشان نمي دهد. زيرا ذهنش نيروي منفي است که به جاي جذب، دفع مي کند.

🏮يکي از بهترين راه هاي ايجاد و پرورش اعتماد به نفس اين است که شب در بستر پيش از آنکه به خواب فرو رويد، با انديشه هاي سرشار از اعتماد به نفس به ذهنتان خوراک برسانيد.

🏮يکي از عبارت هاي قبل از خواب: "من به خواب مي روم اما خدايي که در من است بيدار مي ماند تا مساله ام را با نظم الهي حل کند و مرا به کاميابي و شادماني و توانگري برساند."

🏮عبارت تاکیدی برای اعتماد بنفس: "خدا دوستم دارد، خدا هدايتم مي کند، خدا راه را نشانم مي دهد، و فقط خدا مي تواند توانگرم کند..