از نگاه روانشناسی تکاملی، خوشحالی و ناراحتی ما هیچوقت فقط مال خودمون نبوده

انسان برای بقا مجبور بوده توی گروه زندگی کنه، برای همین مغزمون طوری تکامل پیدا کرده که به حال جمع حساس باشه.

وقتی بقیه خوشحالن، مغز پیام میگیره که محیط امنه، خطری نیست! و آرامش و لذت بالا میاد، و وقتی ناراحتی یا ترس جمعی به وجود میاد، مغز هشدار میده که یه تهدیدی هست پس حواستو جمع کن

و اضطراب و غم فعال میشه. به‌ همین دلیل غم جمعی انگار که واگیر داره! و شادی جمعی حال آدمو بدون دلیل شخصی خوب میکنه.

این یک مکانیسم بقاست! واسه همین وقتی حال یک قبیله که حالا شده یک کشور خوب نباشه، حال هیچکس اون لحظه خوب نیست!
و ما توی دنیای امروز، هنوز با مغز قبیله‌ای داریم زندگی میکنیم.